Τελετή αποφοίτησης μαθητών Γ΄Λυκείου ΡΕΣ

^Back To Top

logo

DSC 0730Με ιδιαίτερη λαμπρότητα, που θύμιζε τις παλιές αποφοιτήσεις μας, πραγματοποιήθηκε στα εκπαιδευτήρια της ΡΕΣ η αποφοίτηση των μαθητών της Γ΄ Λυκείου σχολικού έτους 2015-2016, την Παρασκευή 24 Ιουνίου 2016. Το αεικίνητο μέλος του ΠΣ της ΡΕΣ, κ. Τσακίρης Παναγιώτης μαζί με την Διεύθυνση της Σχολής, είχαν προετοιμάσει από αρκετό χρονικό διάστημα την εν λόγω τελετή.

Σκηνικό η είσοδος των εκπαιδευτηρίων, όπου είχαν τοποθετηθεί στα σκαλιά καθίσματα για τους αποφοιτούντες, στο πλάτωμα της εισόδου καθίσματα για τον Πρόεδρο του ΠΣ ΡΕΣ, το τιμώμενο πρόσωπο, τον Δ/ντή ΡΕΣ και τον τελετάρχη (μέλος ΠΣ κ. Τσακίρη), μαζί με την καθηγήτρια που παρουσίαζε την τελετή. Αριστερά η εικόνα του Αγίου Νεκταρίου και δεξιά η σημαία της Σχολής.

Παρόντα τα μέλη του ΔΣ ΡΕΣ, Ο Πρόεδρος κ. Ματσόπουλος Γεώργιος, ο κ. Φαφαλιός Κων/νος, ο κ. Γέμτος Πέτρος, ο κ. Τσακίρης Παναγιώτης, ο κ. Χούλης Νικόλαος, ο κ. Κύρου Άδωνις, ο κ. Μασσαλάς Χρήστος και ο κ. Ιωαννίδης Γεώργιος. Η ΕΑΡΕΣ εκπροσωπήθηκε από τον Πρόεδρο κ. Μαστοράκη Κων/νο, τον Γεν. Γραμματέα κ. Αναγνώστου Χρήστο, τον Ταμία κ. Ζέρβα Φώτιο και τα μέλη κ. Καβρουλάκη Δημήτριο και κ. Γκατζέ Λάζαρο.
Οι εκλεκτοί καλεσμένοι, οι γονείς και συγγενείς των αποφοίτων, είχαν τοποθετηθεί με μέτωπο προς την είσοδο των εκπαιδευτηρίων, στο πλακόστρωτο που οδηγεί σε αυτά. Η τελετή ξεκίνησε με την είσοδο των αποφοίτων, από τον χώρο της εκκλησίας δια μέσου των καλεσμένων προς την είσοδο της ΡΕΣ. Προπορεύονταν οι άριστοι με την σημαία, ακολουθούσαν οι υπόλοιποι, συνοδεία των καθηγητών τους και ακολουθούσαν ο τελετάρχης(κ. Τσακίρης) με τον Πρόεδρο του ΠΣ ΡΕΣ κ. Ματσόπουλο Γεώργιο, τον επίσημο προσκεκλημένο κ. Παναγιώτη Σκαλτσή, Ριζαρείτη καθηγητή Λειτουργικής, Πρόεδρο Θεολογικής Σχολής ΑΠΘ και τον Δ/ντή ΡΕΣ κ. Γιαννή Νικόλαο.
Ακολούθησε ψαλμός από την χορωδία υπό την διεύθυνση του καθηγητή μουσικής κ. Ζήσιμου Γεωργίου και το απολυτίκιο του Αγίου Νεκταρίου. Κατόπιν ο Πρόεδρος του Ριζαρείου Ιδρύματος, καθηγητής ΕΜΠ, κ. Γεώργιος Ματσόπουλος, ανέγνωσε μήνυμα του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Βύρωνα, Υμηττού και Καισαριανής κ. Δανιήλ ( Ριζαρείτη και μέλος ΠΣ ΡΕΣ χωρίς ψήφο, εκπροσώπου Ιεράς Συνόδου). Ακολούθησε ο χαιρετισμός του κ. Ματσόπουλου Γεωργίου ως Πρόεδρου του ΠΣ ΡΕΣ.
Στη συνέχεια έγινε η ομιλία του επίσημου προσκεκλημένου κ. Παναγιώτη Σκαλτσή,Ριζαρείτη καθηγητή Λειτουργικής, Πρόεδρου Θεολογικής Σχολής ΑΠΘ και η βράβευση του από τον Πρόεδρο του ΠΣ ΡΕΣ με το μετάλλιο της ΡΕΣ. Το λόγο στη συνέχεια πήρε ο Διευθυντής της Σχολής καθηγητής μαθηματικών  κ. Νικόλαος Γιαννής και απηύθυνε σε φορτισμένο συγκινησιακά κλίμα τον χαιρετισμό του.
Ο κ. Τσακίρης Παναγιώτης( μέλος ΠΣ ) παρουσίασε το βιογραφικό του τέως Διευθυντού της Σχολής κ. Μίχα Δημητρίου, καθώς και του κ. Στυλιανού Βλάχου φιλολόγου, οι οποίοι είχαν συνταξιοδοτηθεί και τους απονεμήθηκε από τον Πρόεδρο του ΠΣ και τον Δντή της Σχολής τιμητική πλακέτα.
Ακολούθησε χαιρετισμός του Προέδρου της ΕΑΡΕΣ κ. Κων/νου Μαστοράκη προς του αποφοίτους, και η αποχαιρετιστήρια ομιλία μαθήτριας της Γ΄Λυκείου. Στη συνέχεια η Σχολή απένειμε Βραβεία και Επαίνους στους αποφοίτους ανά δραστηριότητα και ο Πρόεδρος μαζί με τον Δ/ντή της Σχολής παρέδωσαν τον φάκελο αποφοίτησης και αναμνηστικό μετάλλιο στους αποφοίτους. Η χορωδία απέδωσε ψαλμό και τον Ύμνο των Ριζαρειτών.


ΚΑΤΑΛΟΓΟΣ ΚΑΤΗΓΟΡΙΩΝ ΒΡΑΒΕΙΩΝ & ΜΑΘΗΤΩΝ


ΗΘΟΣ & ΧΑΡΑΚΤΗΡΑ: Δημάρχου Θεοδώρα, Κεντρωτή Ιωάννα, Μανέτας Λεωνίδας
ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ & ΠΡΟΟΔΟ: Βιλανάκης Στυλιανός, Λεμπέση Μαρία, Νικητοπούλου Ευαγγελία, Στεργίου Γεωργία.
ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΙΚΗ ΕΜΠΝΕΥΣΗ & ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ: Βαρβιτσιώτης Νικόλαος, Καλογεροπούλου Ειρήνη, Παπαπαύλου Μαρία.
ΔΡΑΣΗ ΣΤΗ ΣΧΟΛΙΚΗ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑ: Θεοδωρακόπουλος Ανδρέας, Θεοδωρακοπούλου Ελένη, Μασούρα Σπυριδούλα.
ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΣΤΗ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΚΗ ΖΩΗ: Γάκης Μιχαήλ, Γιαννακάκης Δημήτριος.
ΟΛΥΜΠΙΑΚΟ ΠΝΕΥΜΑ ΣΤΟΝ ΑΘΛΗΤΙΣΜΟ: Θεοδώρου Αντώνιος, Κόλλια Μαρία - Δέσποινα.
ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ & ΠΡΟΟΔΟ ΣΤΑ ΑΓΓΛΙΚΑ: Αννόπουλος Απόστολος, Πάνου Κωνσταντίνα


Επίσης ο Διευθυντής θα ήθελε να ευχαριστήσει δύο αποφοίτους περασμένων ετών, οι οποίοι βοηθούν έμπρακτα το σχολείο σε διάφορες εκδηλώσεις του και είναι οι κάτωθι :
1) Προφήτης  Χρήστος -Στέφανος
2) Καψάλη Μαρία
Η συνέχεια ανήκε στους πρωταγωνιστές της βραδιάς, τους απόφοιτους. Παρουσίασαν ταξίδι στις αναμνήσεις τους με μουσική παράσταση από όλους. Συγκινητική στιγμή η αναγνώριση των μαθητών προς τους καθηγητές τους και η βράβευση από τους αποφοίτους των καθηγητών των τους. Ακολούθησε η αποχώρηση των αποφοίτων και η λήξη της τελετής. Ακολούθησε δεξίωση.
Ακολούθησαν διάφορα event από τους απόφοιτους με μουσική, μπαλόνια κλπ.

 

ΓΙΑ ΝΑ ΔΕΙΤΕ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΤΟΥ ΑΡΘΡΟΥ ΠΑΤΕΙΣΤΕ ΕΔΩ

 

ΟΜΙΛΙΑ ΠΡΟΕΔΡΟΥ Δ.Σ. ΡΕΣ κ. Γ. ΜΑΤΣΟΠΟΥΛΟΥ


Αιδεσιμολογιώτατε πατέρα Σταύρο Μπόζο, εκπρόσωπε του Υπουργείου Παιδείας
Μέλη του Πολυμελούς Συμβουλίου της ΡΕΣ
Αγαπητά Μέλη του Συλλόγου των Αποφοίτων της ΡΕΣ
Αγαπητοί Καθηγητές της Ριζαρείου Εκκλησιαστικής Σχολής
Αγαπητοί Γονείς και Μαθητές της Γ’ Λυκείου της ΡΕΣ
Φίλοι της Ριζαρείου Εκκλησιαστικής Σχολής
Κυρίες και Κύριοι,
Η σημερινή τελετή αποφοίτησης αποτελεί μια μοναδική στιγμή για όλη την Οικογένεια της Ριζαρείου Εκκλησιαστικής Σχολής στα 172 χρόνια της ύπαρξής της. Σηματοδοτεί δύο γεγονότα: την απαρχή μιας νέας προσπάθειας του Σχολείου μας για την επιβράβευση των μαθητών μας μετά από μία δύσκολη και απαιτητική σχολική χρονιά και τη δεδομένη στήριξη του Πολυμελούς Συμβουλίου της ΡΕΣ για την καθιέρωση της συγκεκριμένης τελετής αποφοίτησης κάθε χρόνο τέτοια εποχή συμβάλλοντας στην νέα προσπάθεια εμού προσωπικώς ως Προέδρου και των υπολοίπων μελών του Πολυμελούς Συμβουλίου της ΡΕΣ για μεγαλύτερη εξωστρέφεια του Ιδρύματος κάνοντας γνωστό προς όλες τις κατευθύνσεις και αποδέκτες το έργο που επιτελεί το Ίδρυμα γενικά και ειδικότερα το υψηλό επίπεδο των σπουδών που προσφέρονται σήμερα στο Λύκειο.
Η σημερινή μέρα περιλαμβάνει όλα εκείνα τα συναισθήματα που πρέπει να υπάρχουν : συγκίνηση, υπερηφάνεια και χαρά.
Συγκίνηση, γιατί με τη βοήθεια του Θεού, την αμέριστη στήριξη της Διοίκησης της ΡΕΣ, την ευσυνειδησία και ακούραστη βοήθεια των Καθηγητών της Σχολής, την αγάπη και συμπαράσταση των Γονέων και την επιμέλεια των Μαθητών μας φθάσαμε αισίως όλοι μαζί στη σημερινή τελετή της αποφοίτησης και της εισόδου άξιων μελών στην κοινωνία μας.
Υπερηφάνεια, τόσο για τις επιδόσεις των Μαθητών μας στις Πανελλήνιες και στις Τελικές Εξετάσεις του Σχολείου, όσο και για τη συμμετοχή Καθηγητών και Μαθητών του Σχολείου μας σε διαφορετικές και σημαντικές εξωσχολικές δραστηριότητες με πολύ καλά αποτελέσματα στη χρονιά που πέρασε.
Χαρά, για την πρόοδο των Μαθητών μας αλλά και της ίδιας της Σχολής για τα επιτεύγματα της χρονιάς που φεύγει.
Με μεγάλη μου χαρά ως Πρόεδρος του Ριζαρείου Ιδρύματος θέλω να απευθύνω λίγα λόγια στους αγαπητούς μας Τελειόφοιτους Μαθητές.
Πέρασαν κιόλας τρία χρόνια από τη στιγμή που επιλεγήκατε να φοιτήσετε στη ΡΕΣ. Μάλιστα, κοιτώντας σας, αναγνωρίζω πρόσωπα που τα είδα και εγώ σε μια πρώτη συνέντευξη πριν τρία χρόνια, δειλά, ντροπαλά αλλά και σίγουρα στην απόφασή τους να φοιτήσουν στη ΡΕΣ.
Νομίζω ότι δεν διαψευστήκατε για αυτή σας την επιλογή ούτε από μας στα διοικητικά θέματα, ούτε από τους καθηγητές σας στα εκπαιδευτικά και γνωσιακά, ούτε από τους συμμαθητές σας στις όποιες φιλίες και συνεργασίες σας.
Η Ριζάρειος Εκκλησιαστική Σχολή θέλω να πιστεύω ότι σας παρείχε με βέλτιστο τρόπο όλα τα απαραίτητα στοιχεία που θα έπρεπε ένα Σχολείο να δίνει στους Μαθητές του προκειμένου να τα διαμορφώσει σε καλλιεργημένες και σωστές προσωπικότητες.
Το Πολυμελές Συμβούλιου της ΡΕΣ βρισκόταν και θα βρίσκεται πάντοτε σε συνεργασία με τους Καθηγητές και το λοιπό Διοικητικό Προσωπικό της ΡΕΣ προκειμένου να επιλύσει άμεσα τα όποια προβλήματα προέκυπταν με γνώμονα το καλό των μαθητών του Σχολείου είτε πρόκειται για την κάλυψη κενών εκπαιδευτικών θέσεων, είτε την παροχή εκπαιδευτικού υλικού, είτε την μετακίνηση των μαθητών, είτε τη βελτίωση υποδομών και γνώσεων μέσω φροντιστηριακών μαθημάτων, είτε την παροχή αξιόλογης οικοτροφιακής παροχής.
Μέσω των ενεργειών αυτών και όλων των υπολοίπων από το Σχολείο, μάθατε τι σημαίνει ορθοδοξία, επιμέλεια, μεθοδικότητα, οργάνωση, εργασία, ομαδική και ατομική, επιμονή, υπομονή, αμοιβαία κατανόηση, ειλικρίνεια, και πάνω από όλα αγάπη για τη ΡΕΣ και για όλους τους συνανθρώπους μας.
Δημιουργήσατε δεσμούς φιλίας που πιστεύω θα παραμείνουν ριζωμένοι μέσα στη ψυχή σας για όλη σας την υπόλοιπη ζωή.
Και τώρα βρισκόμαστε ένα βήμα πριν τον αποχωρισμό. Ο αγώνας τον οποίο αρχίζετε σας διαβεβαιώνω ότι δεν θα είναι εύκολος. Αλλά μετά τη φοίτηση και παραμονή σας στο Σχολείο μας, πιστεύω ότι δεν είστε απροετοίμαστοι καθώς έχετε αποκτήσει όλα τα απαραίτητα εφόδια όπως μάθηση, αρετή, γνώση και ήθος για να ανταποκριθείτε στις προκλήσεις που έρχονται ιδιαίτερα στη σημερινή εποχή.
Αγαπητά μας παιδιά,
Είμαστε βέβαιοι ότι θα αντιμετωπίσετε το μέλλον πανέτοιμοι και με θάρρος. Είμαστε βέβαιοι ότι θα πετύχετε σε αυτό που θέλετε να κάνετε.
Το μόνο που ζητάμε από σας είναι να θυμάστε με υπερηφάνεια ότι είστε απόφοιτοι της Ριζαρείου Εκκλησιαστικής Σχολής, μιας Σχολής με περισσότερα από 172 χρόνια ζωής και συμβολής στην Εκκλησιαστική Εκπαίδευση του τόπου.
Ως απόφοιτοι της ΡΕΣ, αναλαμβάνετε την υποχρέωση της ενεργής σας συμμετοχής για την υποστήριξη και διάδοση του πνεύματος και των αρχών της Σχολής και των Ευεργετών της ώστε να αποτελέσετε στο μέλλον τους καλύτερες πρεσβευτές της σχολής και του Ιδρύματος. Απόφοιτοι, που πρώτοι αυτοί θα τρέξουν για να στηρίξουν και να προβάλλουν το έργο της ΡΕΣ χωρίς να περιμένουν η ΡΕΣ να τρέξει πρώτη σε αυτούς.
Μέσα από σας και τις επιτυχίες σας πιστεύω ότι σήμερα παρά ποτέ παίρνει σάρκα και οστά η προσπάθεια μας για αριστεία στη Σχολή ικανοποιώντας την προσταγή του μεγάλου μας Ευεργέτη Γεωργίου Ριζάρη προς τα μέλη του Πολυμελούς Συμβουλίου, όπως αυτή έχει καταγραφεί στη διαθήκη του το 1840:
«Παρακαλώ και αύθις την χορείαν των Εκτελεστών μου ίνα παρασταθώσι και πράξωσι μετά χριστιανικού ζήλου και πάσης προθυμίας, όπως εκπληρωθώσιν απαραλλάκτως πάντα τα παρ’ εμού διαταττόμενα εν’ ταύτη τη διαθήκη μου. Είμαι δε βέβαιος ότι δια της συνεχής παραστάσεως και διοικήσεώς των, τα πάντα θέλουν λάβει καλόν και αίσιον πέρας».
Αυτό το «καλόν και αίσιο πέρας» σας εύχομαι σε κάθε τι για το μέλλον σας.
Σας ευχαριστώ.

ΟΜΙΛΙΑ ΠΡΟΕΔΡΟΥ ΕΑΡΕΣ κ. Κ. ΜΑΣΤΟΡΑΚΗ

Αιδεσιμολογιώτατε πατέρα Σταύρο εκπρόσωπε του Υπουργείου Παιδείας, σεβαστοί πατέρες,Αξιότιμε κ. Πρόεδρε και Μέλη του ΠΣ του Ριζαρείου Ιδρύματος
Κύριε Δ/ντά της ΡΕΣ, αγαπητοί καθηγητές, εκλεκτοί καλεσμένοι, κυρίες κύριοι και αγαπητά μας παιδιά
Η Ένωση αποφοίτων Ριζαρείου Σχολής (ΕΑΡΕΣ) αποτελεί ένα Σωματείο, συλλογικό όργανο, το οποίο εκφράζει το ριζάρειο ήθος, τις αρχές της Μεγάλης του Χριστού Ανατολικής Εκκλησίας (Ορθοδοξία), συνδέει τους μαθητές και κατόπιν απόφοιτους της Ριζαρείου Σχολής με στενούς δεσμούς κοινών οραμάτων και καταβολών από τη νεότητα τους και προβάλλει στην ελληνική κοινωνία το σύνολο των αξιών που επιφορτίζεται από το ρόλο της να διατηρήσει και να επαυξήσει διαχρονικά.
Η ιστορία της ΕΑΡΕΣ έχει την αρχή της στις αρχές της δεύτερης δεκαετίας του 20ου αιώνα (1921) και ως ένωση με την παρούσα μορφή της υφίσταται από το 1938. Λαμπρά ονόματα του νεοελληνικού κράτους κόσμησαν και κοσμούν τις τάξεις της. Πατριάρχες, Αρχιεπίσκοποι, Επίσκοποι, Κληρικοί, Πρωθυπουργός, Ακαδημαϊκοί, Επιστήμονες, σε όλους τους τομείς του επιστητού, επιχειρηματίες και πολιτικά πρόσωπα, εκπαιδευτικοί και άνθρωποι των γραμμάτων και των τεχνών. Ενδεικτικά αναφέρονται τα εξής ονόματα: Πατριάρχης Αλεξανδρείας Θεόδωρος, Αρχιεπίσκοπος Αθηνών Ιερώνυμος, Ξενοφών Ζολώτας, Ιωάννης Θεοδωρακόπουλος, Ιωάννης Λούβαρης και πολλοί άλλοι που ο χώρος δεν επαρκεί να καταγραφούν.
Η ΕΑΡΕΣ στη σύγχρονη εποχή της Ριζαρείου Σχολής ( 1961- σήμερα), υποστηρίζει την Ριζάρειο Σχολή, αναδεικνύει το έργο της, συμμετέχει στις δραστηριότητές της, ακτινοβολεί στην παγκόσμια, κοινότητα με τους όπου γης ριζαρείτες τις υψηλές αξίες της Εκκλησίας, του Ελληνισμού και των πολιτισμικών και ηθικών αξιών που το Ριζάρειο ίδρυμα ευαγώς υπηρετεί.
Ιδιαίτερα, η ΕΑΡΕΣ διατηρεί την ενότητα όλων των αποφοίτων και μαθητών της Ριζαρείου. Με εκδηλώσεις, ποικίλες πολιτιστικές και πνευματικές συνάξεις παρουσιάζει το έργο και τις σπουδές των αποφοίτων της, στέκεται κοντά σε όλους τους ριζαρείτες σε κάθε στιγμή της ζωής τους που χρειαστεί, είτε για να διαχύσει και να πολλαπλασιάσει τις προσπάθειές τους είτε για τους υποστηρίξει σε δύσκολες στιγμές του βίου τους. Είναι ο χώρος και ο τρόπος για να υπάρξει η χαρά και  η αγκαλιά ανάμεσα σε ριζαρείτες που σε αυτήν βρίσκουν και εξορύσσουν τα νεανικά τους όνειρα, τις αγωνίες της ωριμότητας και τη συντροφιά στη μοναξιά των καιρών μας.
Αυτή την ζωντανή Ένωση καλούνται οι απόφοιτοι της Ριζαρείου Σχολής να πλουτίσουν με την συμμετοχή και την παρουσία τους. Όλα τα μέλη της ΕΑΡΕΣ με την αποφοίτησή τους απογαλακτίστηκαν από την Ριζάρειο Σχολή, αλλά με την ΕΑΡΕΣ παραμένουν ως ακαδημαϊκοί πολίτες στο «σπίτι» τους. Ο νόστος θα έρθει στη ζωή τους, όπως όλοι ζητάμε τις ρίζες μας, αλλά για να είναι γλυκύς και διαρκής καλύτερα να ξεκινήσει το ταξίδι της ζωής των αποφοίτων με την περιβολή της αγάπης των παλαιότερων αποφοίτων της Ριζαρείου Σχολής. Άλλωστε, το ξέρουμε οι παλαιότεροι καλά: μια φορά ριζαρείτης, παντού και πάντοτε ριζαρείτης. Και αυτό δεν έχει τέλος…
Αγαπητά μας παιδιά , η γνωριμία μας ξεκίνησε πριν τρία χρόνια όταν μαζί με τους γονείς σας ήλθατε να γνωρίσετε αυτόν τον ευλογημένο χώρο, και εμείς οι παλαιότεροι απόφοιτοι καμαρώναμε για την ζωντάνια που θα δίνατε στο σχολείο μας. Σήμερα καμαρώνουμε ξανά με τα όσα έχετε κατορθώσει με τους καθηγητές σας και θα θέλαμε οι εγκάρδιες ευχές μας να σας συνοδεύουν σε ότι θα επιλέξετε για την μελλοντική σας πορεία, τόσο την ακαδημαϊκή, όσο και την προσωπική, σε μια εποχή που η πατρίδα μας διέρχεται στενωπούς και δύσκολους καιρούς. Πεποίθησή μας είναι ότι θα τα καταφέρετε με την βοήθεια του Θεού και του Αγίου Δ/ντού μας Αγίου Νεκταρίου.

 

ΟΜΙΛΙΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΚΑΙΣΑΡΙΑΝΗΣ, ΒΥΡΩΝΟΣ ΚΑΙ ΥΜΗΤΤΟΥ
ΔΑΝΙΗΛ
Εκπροσώπου της Ιεράς Συνόδου της εκκλησίας της Ελλάδος εις το πολυμελές Συμβούλιον της Ριζαρείου εκκλησιαστικής Σχολής
Αγαπητοί μου απόφοιτοι
Περατώσατε τη φοίτησή σας στο Εκκλησιαστικό Λύκειο της Ριζαρείου και ήδη ατενίζετε με αισιοδοξία το μέλλον,  οραματιζόμενοι να καταξιωθείτε στις νέες επιδιώξεις και προσπάθειές σας.
Οι σεβαστοί δάσκαλοί σας κατέβαλαν κόπους για να σας μεταδώσουν γνώσεις και αξίες για να ανελιχθείτε στην κοινωνία.
Οι γονείς σας τρέφουν χρηστές ελπίδες ότι θα αξιοποιήσετε τα εφόδια που λάβατε με τις θυσίες τους και την αγωνία τους.
Ως ποιμένας της εκκλησίας και Πνευματικός Πατέρας θα σας δώσω τρεις συμβουλές που νομίζω ότι θα αποβούν χρήσιμες στη νέα περίοδο.
Τις συμβουλές αυτές έδωσε ο Άγιος Βασίλειος  όταν έφευγαν από την Καισάρεια της Καππαδοκίας για να έλθουν στην Αθήνα να σπουδάσουν. Τις δανείζομαι και σας τις προσφέρω.
Συμβουλή 1η. Όπως οι μέλισσες επισκέπτονται και ρουφούν το νέκταρ από τα ευώδη άνθη προσπερνώντας τα επικίνδυνα και ανώφελα, έτσι και σείς  με την ίδια διάκριση να αποφεύγετε ό,τι είναι επικίνδυνο και ανώφελο στην ζωή σας.
Συμβουλή 2η. Όπως ο κηπουρός - ανθοκόμος προσέχει όταν θέλει να κόψει τα τριαντάφυλλα να μην πληγωθεί από τα αγκάθια της τριανταφυλλιάς, έτσι και σεις να φυλάσσετε την ψυχή σας και τη ζωή σας να μην πληγωθεί από τα αγκάθια από τα οποία είναι γεμάτη η κοινωνία μας.
Συμβουλή 3η. Μαζί με τις γνώσεις που αποκτήσατε διδαχθήκατε και αρχές και αξίες που νοηματοδοτούν την ζωή. Μην τις παραθεωρήσετε, αλλά βάλτε τες θεμέλια στην ζωή σας και δεν θα απογοητευθείτε , δεν θα προδοθείτε.
Ο Θεός να είναι μαζί σας

 

ΟΜΙΛΙΑ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ Ι. ΣΚΑΛΤΣΗ
Καθηγητῆ Λειτουργικῆς Προέδρου τοῦ Τμήματος Θεολογίας Ἀριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης.


«Πάντα χορηγεῖ τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον. βρύει προφητείας, ἱερέας τελειοῖ,ἀγραμμάτους σοφίαν ἐδίδαξεν, ἁλιεῖς θεολόγους ἀνέδειξεν, ὅλον συγκροτεῖ τὸν θεσμὸν τῆς Ἐκκλησίας»
(Στιχηρό Ἑσπερινοῦ Κυριακῆς τῆς Πεντηκοστῆς)


Στὸ λειτουργικό καὶ ἁγιοπνευματικό κλίμα τῆς Πεντηκοστῆς, τῆς γενεθλίου ἡμέρας τῆς Ἐκκλησίας, καί στό πλαίσιο τῆς πανηγυρικῆς αὐτῆς τελετῆς, ἔχετε τή μεγάλη χαρά, ἀγαπητοί μου τελειόφοιτοι τῆς Ριζαρείου Ἐκκλησιαστικῆς Σχολῆς, νά λαμβάνετε σήμερα τό πτυχίο σας ὡς κορυφαία πράξη τῆς ἐδῶ τριετοῦς σπουδῆς καί μαθητείας σας. Τρία χρόνια μελέτης ἐντατικῆς, καλῆς ἀναστροφῆς, πολυποίκιλων πνευματικῶν, κοινωνικῶν καί πολιτιστικῶν  δραστηριοτήτων, προκειμένου ὥριμοι καί ἱκανοί νά βγεῖτε στό στίβο τῆς ζωῆς, νά συνεχίσετε εὐρύτερες πανεπιστημιακές σπουδές καί νά διεκδικήσετε τή θέση πού σᾶς ἀξίζει στήν κοινωνία, τήν Ἐκκλησία καί τόν κόσμο.
Γνωρίζετε πολύ καλά, ἀγαπητοί μου, ὅτι τοῦτο τό Σχολεῖο ἔχει τή δική του σημειολογία καί ἀναφορά στήν ἱστορία καί στά ἐκπαιδευτικά πράγματα τῆς πατρίδας μας 170 χρόνια ζωῆς καί δραστηριότητας τό καταξιώνουν ὡς ἕνα ἀπό τά κορυφαῖα πνευματικά ἱδρύματα τῆς χώρας μας. Χιλιάδες μαθητῶν πρίν ἀπό σᾶς, μέ κόπο ἄν θέλετε καί ἱδρώτα, ἔτυχαν τῶν ποικίλων εὐεργεσιῶν τῆς Ριζαρείου Σχολῆς, στοιχοῦντες στούς ὁραματισμούς καί τή σκοποθεσία τῶν ἀοιδίμων κτητόρων αὐτῆς, Μάνθου καί Γεωργίου, ἀπό τό Μονοδένδρι τοῦ Ζαγορίου Ἰωαννίνων.
Δάσκαλοι ἐπίσης ἱκανοί καί Διευθυντές ἄξιοι ἔδωσαν τήν κατά Θεόν καί κατά κόσμῳ σοφία των γιά τήν μεταλαμπάδευση στό νοῦ καί τήν ψυχή τῶν μαθητῶν των ὅλων ἐκείνων τῶν γνώσεων πού εἶναι ἀπαραίτητες γιά τήν καλλιέργεια τοῦ ἐσωτερικοῦ των κόσμου, καί γενικότερα τήν ὁλοκλήρωση τῆς προσωπικότητάς των. Πρόσφατα ἡ δραστήρια Ἕνωση Ἀποφοίτων Ριζαρείου Ἐκκλησιαστικῆς Σχολῆς εἶχε τήν ἄριστη πρωτοβουλία νά ὀργανώσει, ἐδῶ σ’ αὐτόν τόν εὐλογημένο χῶρο, ἐκδήλωση τιμῆς, μνήμης καί ἀγάπης πρός τούς μακαριστούς Σχολάρχες Ἀρχιμανδρίτες Μάξιμο Δασκαλάκη καί Νεκτάριο Κοτζιᾶ (βλ. Ὁ Ριζαρείτης, Ἰούλιος-Σεπτέμβριος 2015). Ὁ ὁμιλῶν πού γνώρισε ἀπό κοντά, ὡς μαθητής τῆς Ριζαρείου, τούς δύο αὐτούς σπουδαίους δασκάλους καί πνευματικούς πατέρες, μεταξύ τῶν ἄλλων τόνισε ὅτι «οἱ μακαριστοί Σχολάρχες τῆς Ριζαρείου Μάξιμος Δασκαλάκης καί Νεκτάριος Κοτζιᾶς δικαιοῦνται διαχρονικά νά μνημονεύονται ὡς πρότυπα. Πρότυπα δασκάλων, λειτουργῶν καί παιδαγωγῶν» (Ὁ Ριζαρείτης, Ἰούλιος-Σεπτέμβριος 2015, σ.9).
Πρότυπα δασκάλων, λειτουργῶν και παιδαγωγῶν ὑπῆρξαν πράγματι πολλοί στή Ριζάρειο. Κορυφαῖο ὅμως χωρίς ἀμφιβολία εἶναι αὐτό τοῦ ἁγίου Νεκταρίου τοῦ καί Πενταπόλεως ἐπονομαζομένου, ὁ ὁποῖος διηύθυνε τή Ριζάρειο ἀπό τό 1894 ἕως τίς ἀρχές τοῦ 1908, τήν ἐποχή τοῦ Μακεδονικοῦ Ἀγῶνα. Θά μοῦ ἐπιτρέψετε στό σημεῖο αὐτό νά σᾶς μεταφέρω ἕνα μικρό ἀπόσπασμα ἀπό ὁμιλία του σέ ἀνάλογη σάν τήν ἀποψινή ἐκδήλωση ἀπονομῆς τῶν διπλωμάτων στούς ἱεροσπουδαστές τοῦ ἔτους 1906. «Τό ἑλληνικόν ἅρα ἔθνος ὀφείλει ἐν συναισθήσει γενόμενον τῆς κλήσεως καί τῆς ἀποστολῆς αὐτοῦ νά ἐργασθῇ πρῶτον, ὅπως τελειωθῇ αὐτό ἐν σοφίᾳ καί ἀρετῇ, ἐν τῇ ἐπιγνώσει τῶν θείων καί ἀνθρωπίνων πραγμάτων, καί δεύτερον, ὅπως ἐργασθῇ ὑπέρ τῶν ἀδελφῶν καί τῶν πλησίων αὐτοῦ, συνεχίζων οὕτω τό ἔργον των εὐκλεῶν αὐτοῦ προγόνων, τῶν ἀνεγνωρισμένων εὐεργετῶν τῆς ἀνθρωπότητος (…) Ἡ πατρίς καί ἡ ἐκκλησία ἔχει σήμερον ὑπέρ ποτε ἀνάγκην ἀνδρῶν ἀφοσιωμένων εἰς τάς ἀρχάς τοῦ Σταυροῦ, ἀνδρῶν ἀκαταπονήτων, ἀνδρῶν ζώντων οὐχί δι’ ἑαυτούς, ἀλλά διά το γένος καί τήν ἐκκλησίαν. Εἰς ὑμᾶς, ἀγαπητοί μαθηταί, προσβλέπει ἡ σχολή καί τό ἔθνος καί ἡ ἐκκλησία ἡμῶν ἀναμένει τήν φιλοπάτριδα ἐργασίαν καί τήν λόγῳ καί ἔργῳ ὑποστήριξιν τῶν ἀρχῶν τῆς ἀληθείας, τῶν ἀρχῶν τοῦ δικαίου καί τῶν δικαίων τῆς πατρίδος καί τῆς ἐκκλησίας». (Περιοδ. «Ἱερός Σύνδεσμος», φ.28/11-7-1906).
«Μια μέρα – γράφει ὁ Ὀδυσσέας Ἐλύτης – τό παρελθόν θά μᾶς αἰφνιδιάσει μέ τή δύναμη τῆς ἐπικαιρότητάς του». Ὁ λόγος τοῦ μεγάλου σύγχρονου ποιητῆ ἔχει ἐδῶ ἀπόλυτη ἰσχύ, μέ τήν ἔννοια ὅτι τά ὅσα ὁ ἅγιος Νεκτάριος λέγει στήν ἐποχή του, εἶναι ἐπίκαιρα καί σήμερα. Γιατί καί ἡ ἐποχή μας θέλει ἀνθρώπους ζωντανούς «οὐχί δι’ ἑαυτούς, ἀλλά διά τό γένος καί τήν ἐκκλησίαν». Ἀνθρώπους μέ γνώσεις, ἦθος, παιδεία καί ὅραμα πού νά ἀνοίγουν νέους δρόμους καί νά δίνουν ἀπαντήσεις στά προβλήματα τοῦ σύγχρονου κόσμου.
Κι ἐσεῖς, ἀγαπητοί μου, καλεῖσθε πλέον να συστρατευθεῖτε πρός αὐτήν τήν κατεύθυνση, τῆς ὑποστήριξης δηλαδή τῶν ἀρχῶν τῆς ἀληθείας καί τῶν ἀρχῶν τοῦ δικαίου. Εἶστε ὁ νέος κρίκος στήν ἁλυσίδα τῶν πνευματικῶν ἀνθρώπων καί προσωπικοτήτων πού ἡ Ριζάρειος ἀνέδειξε στήν Ἐκκλησία καί τό Γένος μας. Εἶστε οἱ εὐέλπιδες πού μέσα ἀπό ὁποιοδήποτε μετερίζι τῆς ζωῆς βρεθεῖτε καλεῖστε, θωρακισμένοι μέ τά ἐφόδια πού σᾶς ἔδωσε ἡ Ριζάρειος, νά δίδετε καθημερινά τή μαρτυρία τοῦ Χριστοῦ καί τοῦ πνευματικοῦ ἀνθρώπου.
Μήν ἀψηφᾶτε τήν ἡλικία σας, μέ τόν ἄκαρπο λογισμό, ὅτι θά κάνω τοῦτο και τ’ ἄλλο ὅταν μεγαλώσω καί μήν ἐπιτρέψετε ποτέ τίς ἐσωτερικές σας εὐαισθησίες, ἀνησυχίες καί τά ὁράματά σας γιά ἕναν κόσμο πιό φωτεινό καί πιό ὡραῖο, νά ἀποδυναμώσουν καί ἐξαφανίσουν συμπεριφορές καί καταστάσεις ξένες πρός τό ὀρθόδοξο ἦθος καί τήν παρακαταθήκη τοῦ ἑλληνοχριστιανικοῦ, φιλοκαλικοῦ θά ἔλεγα πολιτισμοῦ μας.
Οἱ προκλήσεις τῆς ἐποχῆς μας, ἀγαπητοί μου νέοι ἀπόφοιτοι τῆς Ριζαρείου Σχολῆς, εἶναι πράγματι πολλές. Προκλήσεις πού ἔχουν νά κάνουν μέ τήν παρακμή τῶν προτύπων, τήν κρίση τῆς οἰκογένειας, τήν οἰκολογική καταστροφή καί τήν ἄγνοια τῆς ἀλήθειας ὅτι ὁ Θεός, ὁ Τριαδικός Θεός, εἶναι ὁ δημιουργός καί προνοητής τοῦ ἀνθρώπου καί τῆς κτίσης. Προκλήσεις, ἐπίσης, πού σχετίζονται μέ τή θρησκευτική ἀδιαφορία καί τήν ἔλλειψη ἐνδιαφέροντος γιά ἀπαντήσεις στά ὑπαρξιακά ἐρωτήματα περί τοῦ ἀνθρώπου καί τοῦ κόσμου, τῆς ζωῆς καί τοῦ θανάτου.
Προκλήσεις, ἀκόμη, πού ἀφοροῦν τή λειτουργική λεγόμενη κρίση, τήν ἔλλειψη δηλαδή λειτουργικού ἤθους πού διαμορφώνεται στήν ἐν τῇ προσευχῇ καί τῇ ἀσκήσει διατριβή τοῦ ἀνθρώπου. Στό νά προσφέρει καί νά προσφέρεται στό Θεό καί τούς ἀδελφούς του. Νά λειτουργεῖ τή ζωή του στή Μεγάλη Λειτουργία τῆς θυσίας, «τοῦ Σταυροῦ, τοῦ τάφου, τῆς τριημέρου ἀναστάσεως, τῆς εἰς οὐρανούς ἀναβάσεως, τῆς ἐκ δεξιῶν καθέδρας, τῆς δευτέρας καί ἐνδόξου πάλιν παρουσίας». Νά λειτουργεῖ ὡς ναός τοῦ Θεοῦ (Α΄ Κορ. 3,10) καί οἰκητήριο τοῦ ἁγίου Πνεύματος (Α΄ Κορ. 6,19). Νά εἶναι πράγματι λειτουργημένος ἄνθρωπος καί «πᾶσαν τήν βιοτικήν μέριμναν» νά τήν εὐλογεῖ καί νά τήν μεταμορφώνει στό φῶς τῆς ἐν Χριστῷ ζωῆς καί στήν προοπτική τῆς εὐχαριστιακῆς ἐσχατολογικῆς ἐλπίδας. Στό φῶς τῆς «καινῆς κτίσης» καί τῆς
«ἄλλης βιοτῆς τῆς αἰωνίου».
Ἡ μεγαλύτερη ἵσως πρόκληση πού καλούμαστε ὅλοι νά πάρουμε θέση εἶναι ὁ εὐτελισμός τοῦ ἀνθρωπίνου προσώπου, τῆς μοναδικῆς προσωπικότητας πού ἀπό τό Θεό δημιουργό ἔχει ὁ καθένας. Αὐτό εἶναι κάτι πού ὅλοι τό ζοῦμε, ὅλοι τό βλέπουμε, ὅλοι τό παρακολουθοῦμε στήν εἰκόνα τῶν πολεμικῶν συγκρούσεων, στό κλάμα τῶν πεινασμένων παιδιῶν τοῦ κόσμου, στό δράμα τοῦ ἐξαθλιωμένου καί ἀδικοχαμένου μετανάστη, στήν καταπάτηση γενικότερα  τοῦ δικαιώματος τῶν ἀνθρώπων γιά ἐλευθερία, δικαιοσύνη, καταλλαγή καί ἀγάπη. «Ἡ ἐλευθερία καί τό πρόσωπο – γράφει ὁ Νικόλαος Βερντιάγεφ - ἀμφισβητοῦνται ὄχι μέ τήν ἀστική σημασία, τέτοια πού συχνά ἐπικαλοῦνται οἱ σύγχρονοι δημαγωγοί, ἀλλά μέ τήν αἰώνια καί πνευματική. Φαίνεται νά ἐπιχειρεῖται μιά φοβερή προδοσία σέ βάρος τῶν ἀνθρώπων. Ἡ ἀνθρώπινη ὕπαρξη ἔπαψε νά εἶναι μιά πνευματική ἀξία» (Τό πεπρωμένο τοῦ ἀνθρώπου στό σύγχρονο κόσμο, Μτφρ. Εὐτυχίας Β. Γιούλτση, Θεσ/νίκη 1980, σ.690).
Κι ἐδῶ ἔρχεται ὁ πραγματικά πνευματικός ἄνθρωπος, ὁ ἐμφορούμενος ἀπό τό φωτισμό καί τήν ἔμπνευση τοῦ παναγίου Πνεύματος νά μαρτυρήσει περί σεβασμοῦ στήν ἀξία τοῦ ἀνθρώπου, περί ἀπορρίψεως τῶν ἀντιλήψεων ἐκείνων πού γιγαντώνουν εὔκολα τό δέντρο τῆς βίας καί τοῦ θανάτου, περί μιᾶς ἄλλης πνευματέμφορης καί Χριστοκεντρικῆς ὀντολογίας πού ἀντιστρατεύεται ὅ,τι διαιωνίζει καί ἀναπαράγει τό πανάρχαιο ἐκεῖνο βίωμα τοῦ πεπτωκότος ἀνθρώπου καί τῆς πλήρους ὑποταγῆς του στό δαιμονικό στοιχεῖο, τό ὁποῖο διέβαλε τήν ἀνθρώπινη ἐλευθερία καί ἀξιοπρέπεια καί ἐμπόδισε τήν κοινωνία μέ τό Θεό καί τήν ἐπικοινωνία μέ τόν ἄνθρωπο.
Τό Εὐαγγέλιο τοῦ Χριστοῦ ὑποδεικνύει σέ κάθε ἀρνητή τῆς ἀλήθειάς του πώς ὁ δρόμος τῆς ἀναγέννησης τοῦ ἀνθρώπου καί τῆς μεταμόρφωσης τοῦ κόσμου περνᾶ μέσα ἀπό τή διακονία, τήν καταλλαγή, τήν ἀνιδιοτέλεια, τό σεβασμό τοῦ ἀνθρωπίνου προσώπου ὡς εἰκόνας τοῦ Θεοῦ, τήν ἐφαρμογή τοῦ αἰώνιου νόμου «καθώς θέλετε ἵνα ποιῶσιν ὑμῖν οἱ ἄνθρωποι καί ὑμεῖς ποιεῖτε αὐτοῖς ὁμοίως» (Λουκ. 6,31). Ἡ μεγαλύτερη ἐπανάσταση ἐπιτυγχάνεται ὄχι μέ τό «κατά βίαν γενόμενον», ἀλλά μέ τή μίμηση τοῦ Χριστοῦ ὁ ὁποῖος πρόσφερε τόν ἑαυτό του «υπέρ τῆς τοῦ κόσμου ζωῆς» (Ἰω. 6, 51). Καί ἡ καλύτερη βία πού μπορεῖ νά ὠφελήσει καί νά συγκλονίσει πραγματικά τόν κόσμο εἶναι ἡ βία τῆς δικῆς μας φύσης, ὁ ἀγώνας δηλαδή γιά τήν κάθαρση ἀπό τά πάθη καί τίς μικρότητες. «Βίασε τόν ἑαυτόν σου, γράφει ὁ ἅγιος Νικόδημος ὁ Ἁγιορείτης, νά ὑψώσεις τον νοῦ σου εἰς τόν Θεόν». Καί «τό νά νικήσωμεν, καί νεκρώσωμεν τά θελήματά μας, τονίζει ὁ ἴδιος, καί τάς ὀρέξεις μας, ὅσον καί ἄν εἶναι μικρές, εἶναι ἄξιον μεγαλυτέρου ἐπαίνου, παρά τό νά καταπολεμήσωμεν πολλά κάστρα, νά κατατροπώσωμεν δυνατά στρατόπεδα μέ τά ἅρματα εἰς τάς χεῖρας». (Ἀόρατος Πόλεμος, ἐκδ. «Τῆνος», Ἀθῆναι ἄ.ἔ., σ.24).
Πρός τήν κατεύθυνση αὐτή τῆς ἀνάδειξης τοῦ ἀνθρωπίνου προσώπου καί τῆς ἐπικράτησης στόν κόσμο τῶν ἀξιῶν καί ἀρετῶν πού χαρακτηρίζουν αὐτό τό πρόσωπο στρέφεται πάντοτε καί ἡ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία, ἰδιαίτερα αὐτές τίς μέρες τῆς σύγκλισης τῆς Ἁγίας καί Μεγάλης Συνόδου στό Κολυμπάρι τῶν Χανίων τῆς Κρήτης «Ἡ Ὀρθόδοξος Ἐκκλησία μας, τόνισε ὁ Παναγιώτατος Οἰκουμενικός Πατριάρχης κ. Βαρθολομαῖος κατά τή θεία Λειτουργία τῆς Κυριακῆς, 19 Ἰουνίου, στόν Ἅγιο Μηνᾶ Ἠρακλείου, ἔχουσα τήν μεγίστην δωρεάν καί εὐλογίαν νά κατέχῃ τόν θησαυρόν τῆς ἀληθείας καί νά διαφυλάττῃ ἀκεραίαν τήν δωρεάν τοῦ παναγίου Πνεύματος, τό ὁποῖον ‘πεπλήρωκε τήν οἰκουμένην’ (Σοφ.Σολ. 1,7), ὀφείλει νά δώσῃ εἰς τόν σύγχρονον κόσμον μαρτυρίαν ἀγάπης καί ἑνότητος καί νά ἀποκαλύψῃ εἰς αὐτόν τήν ἐν αὐῇ κεκρυμμένην ἐλπίδα».
Ἡ παρατήρηση αὐτή – κάλεσμα θά ἔλεγα τοῦ Πατριάρχη μᾶς ἀφορᾶ ὅλους, κι ἐμᾶς τούς μεγαλύτερους κι ἐσᾶς πού τώρα ἀνοίγετε τά φτερά σας σέ μία πραγματικότητα μέ δυσκολίες, ἀλλά καί εὐκαιρίες. Τά ὅπλα τῆς γνώσης, ἀλλά καί τῆς πίστης πού ἐδῶ μάθατε νά χειρίζεσθε θά σᾶς βοηθήσουν γιά νά σταθεῖτε ὄρθιοι. Νά κρατηθεῖτε γερά ἐνάντια στά βέλη τῶν μηδενιστικῶν δυνάμεων πού βάλλουν κατά τοῦ ἀνθρωπίνου προσώπου, θέλοντας νά τοῦ στερήσουν τή χαρά καί τήν αἴσθηση τοῦ θριάμβου τῆς ζωῆς (Νίκου Ματσούκα, Συζητήσεις. Πνευματικά θέματα, ἐκδ. Π. Πουρναρᾶ, Θεσσαλονίκη 1974, σ. 64).
Μέ αὐτές τίς σκέψεις, ἀγαπητοί μου νέοι τελειόφοιτοι – πτυχιοῦχοι τῆς Ριζαρείου Σχολῆς, νά σᾶς συγχαρῶ γιά τούτη τήν πολύ σημαντική γιά τή ζωή σας ὥρα, καί νά εὐχηθῶ νά εἶστε πάντοτε καλοφωτισμένοι καί εὐτυχεῖς μέ διαρκή μνήμη τοῦ σχολείου πού σᾶς ἔμαθε γράμματα καί ἀγάπη στήν Ἐκκλησία καί τόν ἄνθρωπο. Νά πορεύεσθε μέ αἴσθημα εὐθύνης πάντοτε καί μέ πνεῦμα ἀγάπης γιά ὅλους, πρό πάντων δέ γιά τούς γονεῖς σας καί τους δασκάλους σας.

 

ΓΙΑ ΝΑ ΔΕΙΤΕ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΤΟΥ ΑΡΘΡΟΥ ΠΑΤΕΙΣΤΕ ΕΔΩ

Αναζήτηση

Τυχαία εικόνα

P1290063_1.jpg

Πρωτοσέλιδα