Ριζαρείτικο αντάμωμα στο Μονοδένδρι Ιωαννίνων

^Back To Top

logo

P7310104Μέσα σε καθαρά φιλικό και αδελφικό κλίμα πραγματοποιήθηκε τη Δευτέρα 31 Ιουλίου 2017 στο Μονοδένδρι Ιωαννίνων, την γενέτειρα των αοιδίμων Ριζαρών,  το αντάμωμα των αποφοίτων της Ριζαρείου, που προέρχονται από την ευρύτερη περιοχή της Ηπείρου. Αρκετοί απόφοιτοι Ριζαρείτες προερχόμενοι από  την Ήπειρο, ανταποκρίθηκαν στο κάλεσμα του Διοικητικού Συμβουλίου της Ένωσης των αποφοίτων και της Διοικούσας Επιτροπής του Παραρτήματος ΕΑΡΕΣ Ηπείρου και έγκαιρα έφθασαν στο Μονοδένδρι για την ολοκλήρωση του πολυσήμαντου αυτού ανταμώματος. Κεντρικός άξονας διοργάνωσης και πλοήγησης του ανταμώματος ήταν τα Διοικητικά Συμβούλια της Ένωσης, και του Παραρτήματος Ηπείρου, τα οποία ανήσυχα διακονούν την ιερή υπόθεση του Ριζάρειου ήθους.

Ενός ήθους βαθειά ειρηνικού, τέλεια ενωτικού και αληθινά συναδελφικού, που κινείται στις ράγες της αγωνίας για την διάσωση και την διαφύλαξη  της ενότητος των Ριζαρειτών και την συνέχεια της επικοινωνίας τους μακράν των βέβυλων και απαξιωτικών διχασμών, που μόνο ταλαιπωρία προσφέρουν. Παρόντες στο αντάμωμα μέλη του Διοικητικού Συμβουλίου της Ένωσης με  τον Πρόεδρο Κων/νο Μαστοράκη  επικεφαλής, τον Αντιπρόεδρο ΕΑΡΕΣ Θεόδωρο Πετρόπουλο, τον Γεν. Γραμματέα της ΕΑΡΕΣ Χρήστο Αναγνώστου και το Μέλος Λάζαρο Γκατζέ. Αντίστοιχα παρόντες από το Παράρτημα ΕΑΡΕΣ Ηπείρου ο Πρόεδρος Ράϊος Δημήτριος, ο Γραμματέας Αναστάσιος Κοσίνας, ο Ταμίας Σουκοβέλος Σπυρίδων και τα μέλη Τάγκας Δημήτριος και Περιστέρης Νικόλαος. Παραβρέθηκαν ακόμη από  τα Ιωάννινα και την Πρέβεζα, την Λευκάδα, την ευρύτερη περιοχή Ηγουμενίτσας νεώτεροι και παλαιότεροι απόφοιτοι, ενώ άλλοι διαρκώς επικοινωνούσαν τηλεφωνικά.
Λίαν πρωί της Δευτέρας 31 Ιουλίου βρεθήκαμε, μετά από την όμορφη διαδρομή στα βουνά της Πίνδου, στο Κεντρικό Ζαγόρι, στο Μονοδένδρι. Στο κάλεσμα ανταποκρίθηκε πλήθος Ηπειρωτών, κληρικών και λαϊκών και από τους τέσσερις νομούς της Ηπείρου και την Λευκάδα και γέμισαν τον Ιερό Ναό του Αγίου Αθανασίου. Είναι αξιοθαύμαστη η επιθυμία, η διάθεση και η θέληση που μας οδηγεί σε τέτοια ανταμώματα μετά από τόσα χρόνια… ζωντανεύοντας θύμησες παιδικές… μαθητικές… και γεμίζοντάς μας με ελπίδες ότι ποτέ δεν θα χάσουμε αυτά που ζήσαμε και μας συνδέουν με άρρηκτα δεσμά… Αναδρομές…νοσταλγίες και μελωδίες… από τον άμβωνα που συλλειτούργησαν,  ο Ριζαρείτης Ιερέας που ανταποκρίθηκε   π. Παναγιώτης Σχίζας, και ο εφημέριος του χωριού. Ουράνιες μελωδίες και από το ψαλτήρι με τους καλλικέλαδους  συμμαθητές μας Αναγνώστου να προεξάρχει του χορού, Βασδέκη Απόστολου, Σουκοβέλο Σπυρίδωνα, Νικόλαο Περιστέρη, Νικόλαο Κωνσταντή, Κοσίνα Αναστάσιο,  και λοιπών ριζαρειτών που πλαισίωσαν συγκινημένοι. Πραγματοποίηθηκαν μνημόσυνα των αοιδίμων ευεργετών Μάνθου και Γεωργίου μαζί με τους λοιπούς ευεργέτες της Ιεράς μας Σολής. Αξίζει να σημειώσουμε την παρουσία των Μελών του ΠΣ ΡΕΣ κ.κ. Τσακίρη Παναγιώτη, Γέμτου Πέτρου και Κύρου Άδωνι που παρέμειναν από την προηγούμενη εκδήλωση της Έκθεσης φωτογραφίας.
Με το πέρας της Θείας Λειτουργίας έγινε φανερό πόσο σημαντική ήταν για όλους μας η συνάντηση… εναγκαλισμοί… χαιρετισμοί… αναγνωρίσεις… επιφωνήματα… γίναμε πάλι παιδιά… χαρούμενα, γελαστά, αμέριμνα…Οι γλώσσες πήγαιναν ροδάνι… οι αναμνήσεις διαδέχονταν η μια την άλλη… οι ζωές μας γύρισαν στο παρελθόν… Αναφορά σε καθηγητές μας, αείμνηστους και ζώντες, αναζήτηση συμμαθητών, αναφορά σε αστεία, ευχάριστα, περίεργα και άλλα γεγονότα… σε ανθρώπους που σημάδεψαν τη ζωή μας, σε παρατσούκλια και εκπλήξεις... Οι συζητήσεις έδιναν και έπαιρναν αναδεύοντας τις μνήμες περασμένων χρόνων. Η συζήτηση που εν τω μεταξύ απετέλεσε την κεντρική φόρμα του διαλόγου στηριζόταν απόλυτα στην αγωνία, μέσα στην άφιλη και ατομοκρατική εποχή μας, εμείς οι Ριζαρείτες είναι ανάγκη να κρατήσουμε ό,τι μας ενώνει να διαφυλάξουμε την ιερότητα της φιλαδελφίας και της αγάπης μεταξύ μας.
Ακολούθησε πορεία προς το Δημοτικό σχολείο του Μονοδενδρίου, όπου  εψάλει τρισάγιο στις στήλες και προτομή των Ριζαρών και ακολούθησε κατάθεση στεφάνου, ομού από τον Πρόεδρο της ΕΑΡΕΣ Μαστοράκη Κων/νο και τον Πρόεδρο ΔΕΠ Παραρτήματος Ηπείρου Ράϊο Δημήτριο και τον εκπρόσωπο του ΠΣ κο Τσακίρη Παναγιώτη. Δεν ξεχάσαμε τον Ύμνο των Ριζαρών… ελάχιστο φόρο τιμής για αυτά που πήραμε στη Σχολή μας. Κινηθήκαμε ακολούθως στους πλακόστρωτους δρόμους του γραφικού Μονοδενδρίου, όπου η παρουσία της Ριζαρείου κυριαρχεί σε κάθε γωνιά και οδηγηθήκαμε στο Ριζάρειο Εκθεσιακό Κέντρο. Εκεί μας καλοσώρισε η Διευθύντρια κα Γέπη Έφη. Περιηγηθήκαμε στα όμορφα εκθέματα της χειροτεχνικής – οικοκυρικής Σχολής και το Ριζάρειο Ίδρυμα παρέθεσε σε όλους καφέ, ροφήματα και διάφορα κεράσματα.
Στη συνέχεια στην αίθουσα των παρουσιάσεων με πρωτοστάτες τον Γραμματέα της ΔΕΠ Παραρτήματος ΕΑΡΕΣ Ηπείρου Κοσίνα Αναστάσιο και τον Γεν. Γραμματέα ΕΑΡΕΣ Αναγνώστου Χρήστο, πραγματοποιήθηκαν οι χαιρετισμοί καλωσορίσματα από τον Γραμματέα της ΔΕΠ Παραρτήματος ΕΑΡΕΣ Ηπείρου κ. Κοσίνα Αναστάσιο από το Μέλος του Ριζαρείου Ιδρύματος κ. Τσακίρη Παναγιώτη και ανταπάντησε ο Πρόεδρος ΕΑΡΕΣ Μαστοράκης Κων/νος. Ακολούθησε χαιρετισμός του παρόντος σε όλη την διαδικασία Δημάρχου Ζαγορίου κ. Σπύρου. Κατόπιν πραγματοποίησε ο Πρόεδρος ΔΕΠ Παραρτήματος Ηπείρου και ομότιμος καθηγητής κλασικής φιλολογίας του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων  κ. Ράϊος Δημήτριος ομιλία με θέμα «έργα και ημέρες Ριζαρειτών».
Ακολούθως η ΕΑΡΕΣ με απόφαση του ΔΣ, τίμησε τον μακροβιώτερο απόφοιτο της κ. Μπαϊρακτάρη Θωμά, που συμπληρώνει τα εκατό χρόνια, γεννημένος το 1917 με τιμητική πλακέτα. Ο Γεν. Γραμματέας ΕΑΡΕΣ Αναγνώστου Χρήστος ανέγνωσε το βιογραφικό του κ. Μπαϊρακτάρη και ο Πρόεδρος ΕΑΡΕΣ του απένειμε την τιμητική πλακέτα στον Πρόεδρο ΔΕΠ Παραρτήματος Ηπείρου κ. Ράϊο για να την επιδόσει στα Γιάννενα στον τιμηθέντα, επειδή δεν μπορούσε να παραβρεθεί λόγω κινητικών προβλημάτων.
Τέλος δόθηκε στο μέλος της και παλιό Πρόεδρο της ΕΑΡΕΣ (97 ετών) κ. Συκιώτη Σταύρο ένα βιβλίο  από τις εκδόσεις του Ριζαρείου Ιδρύματος, πόνημα του Ριζαρείτη Μητροπολίτου Σουηδίας κ. Κλεόπα  που αναφέρεται στον Άγιο Σχολάρχη μας τον Άγιο Νεκτάριο.
Ακολούθησε γεύμα στην Βίτσα Ζαγορίου. Όλοι σκεφτήκαμε φωναχτά και συμφωνήσαμε να επαναλαμβάνονται τέτοιες συναντήσεις στην Ήπειρο και να γίνουν και αλλού. Έτσι μέσα σ’ ένα αθεράπευτα ενωτικό, τίμια φιλάδελφο κλίμα πραγματοποιήθηκε τούτο το αντάμωμα, που χαροποίησε και έδεσε περισσότερο τους απόφοιτους Ριζαρείτες. Όλοι αποχωριστήκαμε ευχαριστημένοι και χαρούμενοι.
Αξίζει να παραθέσουμε τoν χαιρετισμό του Γραμματέα ΔΕΠ Παραρτήματος ΕΑΡΕΣ Ηπείρου κ. Κοσίνα Αναστασίου, την ομιλία του  Προέδρου ΕΑΡΕΣ κ. Μαστοράκη Κων/νου,  και την ομιλία του   Προέδρου ΔΕΠ Παραρτήματος ΕΑΡΕΣ Ηπείρου καθηγητού κ. Ράϊου Δημητρίου.

ΟΜΙΛΙΑ ΠΡΟΕΔΡΟΥ ΕΑΡΕΣ κ. ΚΩΝ/ΝΟΥ ΜΑΣΤΟΡΑΚΗ
Αιδεσιμολογιώτατοι πατέρες,  κύριε Δήμαρχε Ζαγορίου
Εκλεκτά μέλη του ΠΣ της ΡΕΣ
κ. Πρόεδρε Διοικούσας Επιτροπής Παραρτήματος ΕΑΡΕΣ Ηπείρου
Ριζαρείτες αδελφοί «εξ Ηπείρου» και απανταχού της Ελλάδος, κυρίες και κύριοι
Με ιδιαίτερη χαρά και συγκίνηση η ΕΑΡΕΣ παρίσταται σε εκδήλωση σας στην Ήπειρο και σας μεταφέρει την αγάπη και τους ριζαρείτικους χαιρετισμούς όλων των μελών του Δ.Σ..
Η φυσική παρουσία μελών του Δ.Σ. της ΕΑΡΕΣ στα Γιάννενα αποδεικνύει με τον πιο καταφανή τρόπο την αδιάσπαστη ενότητα των ριζαρειτών, τους κοινούς πόθους και τις ίδιες αξίες που έχουμε, εξαιτίας των συγγενών καταβολών μας από την Ριζάρειο.
Ευσεβής πόθος μας αλλά και όλων, θέλουμε να πιστεύουμε των Ριζαρειτών, είναι να κλίνουμε το γόνυ μας, να δείχνουμε την ευγνωμοσύνη μας στην γενέτειρα και τας ψυχάς των αοιδίμων Ριζαρών Μάνθου και Γεωργίου και ναι σήμερα όλοι μαζί το πραγματοποιήσαμε στο Μονοδένδρι. Πεποίθησή μας όπως διέκρινα και στο παρελθόν είναι μια φορά το χρόνο να πραγματοποιείται η συγκέντρωσή μας αυτή εδώ και να κάνουμε το ελάχιστο για τους ευεργέτες μας, Ριζάρηδες και λοιπούς, εις μνήμην αιωνία.
Κεντρικός άξονας διοργάνωσης και πλοήγησης του ανταμώματος είναι το Διοικητικό Συμβούλιο της Ένωσης, και η ΔΕΠ του Παραρτήματος Ηπείρου  που ανήσυχα διακονούν την ιερή υπόθεση του Ριζάρειου ήθους. Ενός ήθους βαθειά ειρηνικού, τέλεια ενωτικού και αληθινά συναδελφικού. Που κινείται στις ράγες της αγωνίας για την διάσωση και την διαφύλαξη  της ενότητος των Ριζαρειτών και την συνέχεια της επικοινωνίας τους μακράν των βέβυλων και απαξιωτικών διχασμών, που μόνο ταλαιπωρία προσφέρουν.
Βαθύτερος στόχος μας είναι η σύσφιξη των σχέσεων μεταξύ μας με την υπογράμμιση πως το ΔΣ μας συνέχεια σκέπτεται τους Ριζαρείτες της Περιφέρειας, τους αληθινούς εκφραστές του Ριζαρείτικου Πνεύματος που παλεύουν με αξιοπρέπεια και γνήσιο ήθος μέσα στην ανάλγητη καθημερινότητα. Αγώνας η κατασφάλιση της αρραγούς ενότητας όλων των ριζαρειτών, προκειμένου να διατηρήσουμε τις αδελφικές μας σχέσεις, μέσα στην άφιλη και ανάδελφη εποχή μας, και την επικοινωνία μας.
Θα ήθελα να εκφράσω και το παράπονό μας: πολλά από τα μέλη της Ένωσής μας πιστεύουν ότι όλα λειτουργούν καλά, χωρίς εμπόδια. Τα  τελευταία χρόνια το ΔΣ έστησε την ιστοσελίδα μας και μπορείτε να ενημερώνεστε άμεσα μαζί με τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης (FB) για τα τεκταινόμενα στη ΡΕΣ, μέχρι να φτάσει ο «Ριζαρείτης». Δυστυχώς, όπως η πατρίδα μας έχει τα προβλήματα της, έτσι και η ΕΑΡΕΣ. Τα έσοδα μας είναι ισχνά. Οι συνδρομές των μελών μας σπανίζουν. Όλοι μας δίνουμε χρόνο, κόπο και αναλωνόμαστε να υπάρχει η ΕΑΡΕΣ. Η εφημερίδα μας ζητάει αρθρογράφους, όπως και η ιστοσελίδα και κοστίζουν πολύ. Δε φοβόμαστε και η πίστη μας είναι ότι θα τα καταφέρουμε. Επιζητούμε τη συνεισφορά σας  και την καλόπιστη κριτική.
Θα παρακαλούσα όλα τα μέλη μας να στηρίζουν με κάθε τρόπο και μέσον τις προσπάθειες του ΔΣ ΕΑΡΕΣ και της ΔΕΠ Παραρτήματος Ηπείρου. Θα ήθελα να ευχαριστήσω και δημόσια τον Πρόεδρο και τα μέλη του ΠΣ του Ριζαρείου Ιδρύματος, για την παραχώρηση της αίθουσας για την πραγματοποίηση της εκδήλωσής μας, καθώς και την παράθεση ροφημάτων και κερασμάτων. Πάντα βρίσκεται κοντά μας και στηρίζει με κάθε τρόπο την Ένωσή μας.
Να υπενθυμίσω σε όλα τα μέλη μας ότι το Ριζάρειο Ίδρυμα  πραγματοποίησε στις 29-Ιουλίου  τα εγκαίνια της έκθεσης Φωτογραφίας "Άθως εν ετέρα μορφή" στο Εκθεσιακό Κέντρο του Ριζαρείου Ιδρύματος στο Μονοδένδρι (αρχοντικό Πανταζή). Όσοι εκ των μελών μας μπορούν ας την επισκεφθούν.
Να ευχαριστήσει ιδιαίτερα τους καλλικέλαδους ψάλτες μας (απόφοιτοί μας Ράϊος, Τάγκας Δ., Απ. Βασδέκης, Αναγνώστου, Κωνσταντής, Κοσίνας,  Σουκοβέλος Σ., Περιστέρης κλπ.) που λάμπρυναν την θεία λειτουργία. Μας θύμισαν άλλες εποχές με τον σεβαστό μας δάσκαλο αείμνηστο Παναγιωτόπουλο Κούρο. Εξαιρετικός ο παλιός μου θαλαμάρχης όπως στα μαθητικά μας χρόνια ο αγέραστος Απόστολος Βασδέκης.
Με αυτές τις  σκέψεις , σας ευχόμαστε ευόδωση σε κάθε σας πράξη, καλό δρόμο σε κάθε  ριζαρείτη προσωπική υγεία, χαρά και επιτυχία, όμορφο και δροσερό  υπόλοιπο καλοκαιριού.
Τέλος να ευχαριστήσουμε το προσωπικό και  ιδιαίτερα την κα Γέπη Έφη του Ριζαρείου Ιδρύματος στο Μονοδένδρι για την φιλοξενία τους και την προθυμία τους ώστε να λειτουργήσουν όλα τέλεια όσες ημέρες μας φιλοξενεί η γη των αοιδίμων Ριζαρών Μάνθου και Γεωργίου.

 

ΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΠΡΟΕΔΡΟΥ ΤΗΣ Δ. Ε. ΤΟΥ ΠΑΡΑΡΤΗΜΑΤΟΣ ΗΠΕΙΡΟΥ Δ. ΡΑΪΟΥ 
Άγιοι πατέρες,
κ. Δήμαρχε Ζαγορίου,
Αξιότιμα μέλη του Πολυμελούς Συμβουλίου της ΡΕΣ,
κ. Πρόεδρε της ΕΑΡΕΣ,
Aγαπητοί φίλοι και ομογάλακτοι αδελφοί.
Το Παράρτημα Ηπείρου της ΕΑΡΕΣ απευθύνει εγκάρδιο χαιρετισμό προς όλους τους Ριζαρείτες, που ήρθαν από διάφορα μέρη, για να συμμετάσχουν και αυτή τη χρονιά στην εκδήλωση τιμής και μνήμης, καθώς και προς όλους εσάς που ανταποκριθήκατε στην πρόσκλησή μας και είστε εδώ συνεορταστές και κοινωνοί των συναισθημάτων μας.
Όπως και πέρυσι, η σημερινή συνάντησή μας έγινε με συμπόρευση και αγαστή συνεργασία του Παραρτήματος Ηπείρου με την ΕΑΡΕΣ Αθηνών, σύμφωνα με το Ριζάρειο πνεύμα και τις καταστατικές αρχές της μητρικής Ενώσεως. Ευχαριστούμε ιδιαίτερα τον πρόεδρο της ΕΑΡΕΣ κ. Μαστοράκη, με τον οποίο έχουμε εγκαινιάσει συχνή επικοινωνία για όλα τα θέματα που μας απασχολούν. Χαιρετίζουμε επίσης τα μέλη του Δ. Σ. της ΕΑΡΕΣ που βρίσκονται ανάμεσά μας, αλλά και όσα δεν μπόρεσαν να έρθουν.
Θέλω ακόμη να εκφράσω τη χαρά μας για την παρουσία μελών του Πολυμελούς Συμβουλίου του Ριζαρείου Ιδρύματος και συγκεκριμένα των κκ. Π. Γέμπτου, Π. Τσακίρη, Ά. Κύρου(ζητώ συγγνώμη αν μου ξέφυγε κάποιο όνομα...). Τα προχθεσινά εγκαίνια της φωτογραφικής έκθεσηςΆθως ἐν ἑτέρᾳ μορφῇ υπήρξε μια ευτυχής σύμπτωση που διευκόλυνε αυτήν την παρουσία, η οποία μας τιμά ιδιαίτερα.
Θα κλείσω ευχαριστώντας τους συνεργάτες μου, μέλη της Δ. Ε. του Παραρτήματος Ηπείρου, και τα μέλη της νεοσύστατης βυζαντινής χορωδίας μας•ευχαριστώ επίσης τον ομογάλακτο αδελφό κ. Παπαχρήστο για την προσφορά του στεφάνου που καταθέσαμε μαζί με τον κ. Μαστοράκη και τον εκπρόσωπο του ΠΣ ΡΕΣ πριν από λίγο.

 

ΕΡΓΑ ΚΑΙ ΗΜΕΡΕΣ ΡΙΖΑΡΕΙΤΩΝ
(Mονοδένδρι 31-07-2017)
Ευχαριστούμε τον Θεό, που μας επέτρεψε να συγκεντρωθούμε και φέτος σε αυτόν τον ιερό χώρο που μας αξίωσε να αποτίσουμε κι αυτή τη χρονιά τον οφειλόμενο φόρο τιμής και να εκφράσουμε την ευγνωμοσύνη μας προς τις μακαριστές ψυχές των αδελφών Ριζαρών. Όπως έχει ξανατονιστεί από αυτή τη θέση, χάρη στην ευποιητική φιλογένεια, τη φιλοπατρία, τη χριστιανική ευσέβεια και την απέραντη γενναιοδωρία του Μάνθου και του Γεωργίου οφείλουμε όλοι μας _ αν όχι ολοκληρωτικά, τουλάχιστον σε μεγάλο βαθμό _ αυτό που είμαστε σήμερα.
Μάνθος και Γεώργιος δυο τεράστιες μορφές ευσέβειας, πατριωτισμού και αυταπάρνησης, που σήκωσαν το βάρος των κρίσιμων περιστάσεων της εποχής τους και συνέβαλαν ουσιαστικά στη στήριξη αρχικά της επανάστασης του ᾽21 και μετά του νεοσύστατου ελληνικού Κράτους.
Ο Μάνθος με τη συμμετοχή του στη Φιλική Εταιρεία (ο ‘Πρόθυμος’, όπως αναφέρθηκε ήδη), τη στενή συνεργασία του με τον Aλέξανδρο Yψηλάντη, τον Eμμανουήλ Ξάνθο, τον Aδαμάντιο Kοραή, τον Aθανάσιο Ψαλίδα και άλλους, αλλά και με τη μεγάλη οικονομική προσφορά (πάνω από 50 000χιλιάδες ρούβλια) για την οργάνωση και ενίσχυση του μεγάλου ξεσηκωμού.
Ο Γεώργιος με τον μοναδικό ζήλο και την παραδειγματική ευσυνειδησία που έδειξε στην πραγματοποίηση των ευποιητικών σχεδίων του αδελφού του, ο οποίος δεν πρόλαβε να δει την απελευθέρωση της Ελλάδας (†1824)•ο Γεώργιος διατηρούσε επίσης στενές σχέσεις με μεγάλες προσωπικότητεςτης εποχής (τον Κοραή, τον Kωνσταντίνο Oλύμπιο, τον Kωνσταντίνο Oικονόμο κ.ά).
Το ετήσιο αντάμωμά μας στο Μονοδέντρι δεν είναι μόνον υποχρέωση παλαιών τροφίμων προς τους ιδρυτές και χορηγούς ενός Πνευματικού Iδρύματος με πανελλήνια εμβέλεια• είναι συγχρόνως μια γλυκιά αναπόληση των εφηβικών μας χρόνων που γεύτηκαν τον πλούσιο άρτο και τα αστείρευτα πνευματικά νάματα μιας Μεγάλης Σχολής η οποία εξέθρεψε δεκάδες Αρχιερέων και Eπισκόπων, εκατοντάδες Kληρικών και Θεολόγων, πλειάδα επιστημόνων και κάθε λογής λειτουργών και υπηρετών της ελληνικής κοινωνίας. Η Ριζάρειος, σαν τον σπορέα του Ευαγγελίου, έσπειρε τον καλό σπόρο της Χριστιανικής και Κλασικής Παιδείας, και προπάντων του Ριζάρειου ήθους (του “Χριστιανικού ανθρωπισμού”, όπως ειπώθηκε πετυχημένα).Κι ο σπόρος αυτός έπεσε σε γόνιμες ψυχές και κάρπισε οφέλη που απλώθηκαν σε κάθε γωνιά της Ελληνικής γης δικαιώνοντας τους κόπους των Ριζαρών.
Εξαίρετοι διδάσκαλοι είχαν συνδέσει επί πολλά χρόνια με τα μαθήματα το όνομά τους και γύρω πάλι από τα πρόσωπά τους είχε δημιουργηθεί θρύλος ... Κι ο θρύλος αυτός είναι για την επιτυχία του έργου ενός σχολείου μεγάλος συντελεστής ...”
Εκκινώντας από αυτά τα λόγια του Ριζαρείτη καθηγητή και Ακαδημαϊκού Ιωάννη Θεοδωρακόπουλου, που δημοσιεύτηκαν σε Επετηρίδα της ΕΑΡΕΣ (1948),το Παράρτημα Ηπείρου, ζώντας σε μια εποχή, κατά την οποία η πνευματική καλλιέργεια απαξιώνεται, οι ηθικές αξίες χλευά-ζονται, οι πολιτισμικές καταβολές μας περιφρονούνται, ενώ η συνειδησιακή ευαισθησία πολλών εκκλησιαστικών ή εκπαιδευτικών λειτουργών αμβλύνεται, αποφάσισε πέρυσι να προβάλει μορφές που λάμπρυναν με την προσφορά τους τη έδρα του δασκάλου στη ΡΕΣ. Όμως το σχολείο δεν απαρτίζεται μόνο από δασκάλους, αλλά και από μαθητές• φέτος λοιπόν θα συνεχίσουμε με δυο ζαγορίσιους μαθητές της Σχολής, που δεν είναι ίσως γνωστοί στο Πανελλήνιο, αλλά πρόσφεραν και αυτοί πολύτιμες υπηρεσίες στην κοινωνία από διαφορετική θέση καθένας τους. Γιατί η μεγάλη προσφορά της Ριζαρείου δεν αποτιμάται μόνο με τους μεγάλους και επώνυμους, που κατέλαβαν ύψιστα ιερατικά, ακαδημαϊκά ή πολιτικά αξιώματα, αλλά και από τις εκατοντάδες ή ίσως χιλιάδες των μα-θητών(αν συνυπολογίσουμε και το Ανώτερο Εκκλησιαστικό Φροντιστήριο της ΡΕΣ) και διέγραψαν ‘αφανέστερη’, αλλά εξίσου πολύτιμη (αν όχι πολυτιμότερη) διαδρομή προσφοράς προς την Εκκλησία, την εκπαίδευση και το κοινωνικό σύνολο.
Untitled-2Και τέτοιοι ήταν ο Ιωάννης Λαμπρίδης και ο Επίσκοπος Περιστεράς Ευστάθιος Σκάρπας.
Ο Ιωάννης Λαμπρίδης γεννήθηκε στα σημερινά Άνω Πεδινά Ζαγορίου το 1839.Καταγόταν από ιερατική οικογένεια• ένας θείος του ο Νεόφυτος Δόττος (ιερομόναχος, πολύ μορφωμένος και Διδάσκαλος του Γένους), άσκησε μεγάλη επίδραση στη μόρφωση του Λαμπρίδη.
Ο αδελφός του πατέρα του Λαμπρίδη, ο Νικόλαος Ιωαννίδης, με την υποστήριξη του θείου του Νεόφυτου Δότου, Σχολάρχη τότε στην Κέρκυρα, φοίτησε στην Ιόνιο Ακαδημία, σταδιοδρόμησε στην Αθήνα, διέπρεψε στον δικαστικό κλάδο, φτάνοντας στο αξίωμα του Αντιπροέδρου του Αρείου Πάγου. Ο ίδιος συνέταξε τη Διαθήκη του Γεωργίου Ριζάρη, του οποίου υπήρξε στενός φίλος, σύμβουλος και εκτελεστής της Διαθήκης.
Ο αδελφός του τελευταίου Λάμπρος, πατέρας του Ι. Λαμπρίδη, ανέλαβε διπλό ρόλο στη φροντίδα του γιού του, που έμεινε μικρός ορφανός από μητέρα. Το 1852, έχοντας τελειώσει το σχολείο του χωριού του, ο Ι. Λαμπρίδης πήγε στην Αθήνα με σκοπό να εγγραφεί στο μεγαλύτερο τότε Β΄/βάθμιο πνευματικό ίδρυμα της ελεύθερης Ελλάδας, τη Ριζάρειο Σχολή. Όμως το μεγάλο εμπόδιο ήταν η ηλικία, αφού ήταν μόνο 13 ετών, ενώ το όριο εισαγωγής ήταν τότε το 17οέτος.Τελικά εισάγεται (με αριθμ. μητρ. 98), όχι όμως ως Ιωάννης Δεληγιάννης, αλλά ως Ιωάννης Λάμπρου ή Λαμπρίδης και με ηλικία 17 ετών!
Τελειώνοντας τη Ριζάρειο, εγγράφεται με πιστοποιητικό της Επιτροπής Αλλοδαπών στην Ιατρική Σχολή Αθηνών και ύστερα από 6 χρόνια ανακηρύσσεται διδάκτωρ της Σχολής με τη διατριβή του Περί Γάμου.
Επί τρία χρόνια εργάζεται ως γιατρός στην ακμάζουσα τότε πόλη της Ν. Βουλγαρίας Τατάρ Παζαρτσίκ, κοντά στη Φιλιππούπολη, όπου υπήρχαν πολλοί συγχωριανοί του και όπου δίδαξε εθελοντικά το μάθημα της ιστορίας στην Ελληνική Σχολή. Στη συνέχεια πηγαίνει στην Ευρώπη, για να συμπληρώσει τις σπουδές του• το 1867 επιστρέφει και το επόμενο έτος (1868) εγκαθίσταται στα Γιάννενα. Εδώ γνωρίζει γρήγορα την κοινωνική καταξίωση και τιμάται με το αξίωμα του Γ. Γ. της Εμπορικής και Φιλολογικής Λέσχης ‘Η Πρόοδος’, που ήταν η σημαντικότερη τότε εστία εθνικής, πνευματικής και κοινωνικής δράσης.
Ιατροφιλόσοφος, ιστορικός και ευεργέτης, με ανεκτίμητη προσφορά στην ιστορική επιστήμη, ο Λαμπρίδης από το 1870 άρχισε να δημοσιεύει τα ιστορικά πονήματά του πραγματοποιώντας ένα μαθητικό όνειρο και σκοπό της ζωής του: να συλλέξει δηλ. και να αξιοποιήσει τον ιστορικό και λαογραφικό πλούτο της Ηπείρου.
Εἰς τὸ γράφειν τὴν τοῦ Κοραῆ γλῶσσαν ἐγγυμναζόμενος ἐν τῇ ῾Ριζαρείῳ Σχολῇ ὑπὸ τοῦ σοφοῦ μου καθηγητοῦ Κ. Χ. Βάφα, εὕρισκον φυσικῶς ἡδονὴν ἀπεριόριστον, γράφων ἐνίοτε ἐκθέσεις περὶ τοῦ τόπου τῆς γεννήσεώς μου, τοῦ Ζαγορίου.
Untitled-3Έτσι αρχίζει τον Πρόλογο των Ζαγοριακών του ο Λαμπρίδης. Και φυσικά δεν εκπλήσσει κανένα ότι ξεκινά την εκδοτική του διαδρομή με αυτό το τεύχος(1870).
Ιεραπόστολος της έρευνας, όπως χαρακτηρίστηκε, οδοιπορούσε μήνες και χρόνια, σκαρφάλωνε στα βουνά της Ηπείρου, για να βρεθεί στις αετοφωλιές των χωριών της, όργωνε τις πλαγιές και τους κάμπους και σαν ακούραστη μέλισσα συνέλεγε από κάθε γωνιά και το παραμικρό στοιχείο για το παρελθόν των οικισμών, των ναών, των μοναστηριών, των γεφυριών, των εικονισμάτων, των σχολείων κλπ. Συνέλεγε σχολαστικά κάθε γραπτή ή προφορική είδηση για δωρητές και ευεργέτες, άρχοντες, λογίους, ιερείς και αρχιερείς, οπλαρχηγούς, ακόμη και για λήσταρχους .Τα δημοσιευμένα έργα του αποτελούν ακόμη σημεία αναφοράς και εκκίνησης κάθε νεότερης έρευνας για την Ήπειρο. Εκφώνησε επίσης λόγους σε μνημόσυνα (όπως για τους Ζωσιμάδες) ή ακόμη στην πανήγυρη της Βελλάς, ενώ δημοσίευσε σειρά άρθρων σε τοπικές ή αθηναϊκές εφημερίδες. Το 1971η Εταιρεία Ηπειρωτικών Μελετών(ΕΗΜ) συγκέντρωσε και αναδημοσίευσε σε δύο ογκώδεις τόμους 1800 περίπου σελίδων(Α΄. Ηπειρωτικά Untitled-4Αγαθοεργήματα και ἀλλα δημοσιεύματα• και Β΄. Ηπειρωτικά Μελετήματα, Ιωάννινα) το σύνολο σχεδόν των τευχών που είχε εκδώσει σε διάφορες χρονιές ο Λαμπρίδης. Κατά καιρούς είχε αναγγείλει τη δημοσίευση και άλλων τευχών, αλλά τον πρόλαβε ο θάνατος (1891), σε ηλικία 52 ετών, ύστερα από πολύμηνη ασθένεια (προϊούσα γενική παράλυση).
Εμποτισμένος από το ευποιητικό πνεύμα και τη φιλογένεια των Ριζαρών, αλλά και άλλων ηπειρωτών, δεν αρκέστηκε να υμνήσει αυτές τις αρετές στους λόγους και τα βιβλία του, αλλά έγινε ο ίδιος ζωντανό παράδειγμα, θέλοντας να ὑπεκκαύσῃ τη φιλοτιμία των άλλων, όπως γράφει. Έτσι από τα πρώτα χρόνια της σταδιοδρομίας του ως τα τελευταία, διέθετε τις οικονομίες του σε δωρεές και υποτροφίες. Το 1873 επιχορήγησε την ιερατική σχολή που λειτουργούσε στο νησί των Ιωαννίνων, προικοδότησε κεντρική αλληλοδιδακτική σχολή στην Καστάνιανη Πωγωνίου, που εξυπηρετούσε 14 χωριά της περιοχής, και δώρισε 32 ομόλογα του Εθνικού Δανείου των 28 000 000 στη Ριζάρειο Σχολή, κι άλλα τόσα στο Παν/μιο Αθηνών, για υποτροφίες απόρων νέων. Το σύνολο πάντως των δωρεών του παραμένει ανεξακρίβωτο, σημειώνει ο συντάκτης του βιογραφικού σημειώματος για τον Ι. Λαμπρίδη, το οποίο προτάσσεται στην επανέκδοση των Ηπειρωτικών Αγαθοεργημάτων από την ΕΗΜ, από όπου αντλήσαμε πολλά από τα στοιχεία που προεκθέσαμε.
Untitled-5Ο Ευστάθιος Σκάρπας γεννήθηκε στο Γρεβενίτι του Ανατολικού Ζαγορίου το 1887, όπου πέρασε τα παιδικά του χρόνια. Το 1904 εγγράφεται στη Ριζάρειο (με αριθμό μητρ. 901). Η φοίτησή του(1904-1908) συνέπεσε με τα τελευταία χρόνια της διεύθυνσης της Σχολής από τον Νεκτάριο Κεφαλά (1894-1908), τον Άγιο Νεκτάριο. Αποφοιτώντας από τη Ριζάρειο, εγγράφεται στη Θεολογική Σχολή Αθηνών και μετά τη λήψη του πτυχίου (1914) συνεχίζει στη Νομική Σχολή Αθηνών (πτυχίο 1916).
Φοιτητής ακόμη εκάρη μοναχός το 1909 στη Μονή Βουτσάς Ανατολικού Ζαγορίου, κοντά στη γενέτειρά του, “ὑπὸ τοῦ ἡγουμένου Ἀγαθαγγέλου και κατὰ παραγγελίαν τοῦ Φωτικῆς Χρυσοστόμου, βοηθοῦ τοῦ Ἰωαννίνων μετά τριετῆ δοκιμασίαν” και με το δικαίωμα του “συναποφασίζειν καὶ συνυπογράφειν μετὰ τοῦ Ἡγουμένου τῆς Μονῆς ἐν πάσῃ ὑποθέσει αὐτῆς καὶ βαστάζειν τὸ τέταρτον τῆς τετραχῇ διῃρημένης σφραγῖδος ἅτε ὄντος μέλους τοῦ Ἡγουμενοσυμβουλίου”. Του λοιπού ο Ευστάθιος υπογράφει ως Σκευοφύλαξ της Μονής. Ένα χρόνο αργότερα (1910) θα “λάβῃ τὸ μικρὸν ἀγγελικὸν σχῆμα” στον Ι. Ναό“τῆς ἐν Ἀθήναις Ριζαρείου Ἐκκλησιαστικῆς Σχολῆς” (Κυριακή της Σαμαρείτιδος 16-5-1910)“ὑπὸ τοῦ ἱερομονάχου Παντελεήμονος Λαυριώτου καὶ ως ἀναδόχου παρισταμένου τοῦ προηγουμένου Ἰωσὴφ Βατοπαιδινοῦ”. την 18η Ιουλίου 1910 θα χειροτονηθεί ιεροδιάκονος “ἐν τῷ Ἱερῷ Ναῷ τῆς Μητροπόλεως Ἰωαννίνων ὑπὸ τοῦ Σ-βασμιωτάτου Μητροπολίτου Γερβασίου”. το 1918 “ο διάκονος Εὐστάθιος προσληφθεὶς ὑπὸ τοῦ Μητροπολίτου Δρυϊνουπόλεως Βασιλείου ὡς Πρωτοσύγκελλος καὶ Γενικὸς Ἀρχιερατικὸς Ἐπίτροπος ἐχειροτονήθη πρεσβύτερος καὶ ἀρχιμανδρίτης ὑπὸ τοῦ αὐτοῦ ἐν τῷ ἐν Ἀθήναις Ἱερῷ Ναῷ τῆς Ἁγίας Αἰκατερίνης” (15 Ιουλίου, Κυριακή των Αγίων Πάντων).
Τὸ 1919 θα βρεθεί στηνΚωνσταντινούπολη ὡς ἀρχιερατικὸς προϊστάμενος εἰς διαφόρους ἐνορίας καὶ τὸ 1921 θα τον συναντήσουμε βοηθὸν ἐκπαιδευτικὸν σύμβουλον τῆς ἐν Κωνσταντινουπόλει Ὑπάτης Ἑλληνικῆς Ἁρμοστείας. Τὸ 1923 θα προσληφθῇ ὡς ἱερατικὸς προϊστάμενος τοῦ ἐν Πειραιεῖ ἱεροῦ ναοῦ τοῦ Ἁγίου Ἐλευθερίου.
Σε έγγραφο της 1-1-1927 εμφανίζεται ως Πρωτοσύγκελλος της Ι. Μητροπόλεως Ιωαννίνων, βοηθός του Μητροπολίτου Σπυρίδωνος, συντάσσοντας και υπογράφοντας α. α. (δηλ. του Σπυρίδωνος) πληθώρα εγγράφων που βρίσκονται στα αρχεία της Ι. Μ. Ιωαννίνων, για να χειροτονηθεί το 1936 από τον Σπυρίδωνα Επίσκοπος Περιστεράς, βαθμό και αξίωμα που διατήρησε ως την πρόωρη εκδημία του (23-12-1939).
Έγγραφα της Μονής Βουτσάς αναγράφουν δωρεές του Ευσταθίου:
1909:“ἀφιερώθη εἰς τὴν ἱερὰν Μονὴν παρὰ τοῦ Εὐσταθίου Σκάρπα ἓν κατσίον, ἐφ᾽ οὗ ἡ εἰκὼν τῆς Κοιμήσεως τῆς Θεοτόκου … ὡς και ποιμαντικὴ ράβδος (ἀρχιερατική) ἐκ ξύλου κατειργασμένη ἐν Ἁγίῳ Ὄρει ἀξίας 135 γρ. χρυσῶν”. Και τα δύο αφιερώματα δεν υπάρχουν σήμερα.
1924:“ἐκτίσθη εἰς θέσιν Παπανδρίτσου τῆς Κοινότητος Γρεβενιτίου τὸ εἰκόνισμα τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Βοτσᾶς δι᾽ ἐξόδων τοῦ ἀδελφοῦ τῆς Μονῆς Πρωτοσυγκέλλου κυρίου Εὐσταθίου”.
Untitled-61930: “ἐδωρήθη εἰς τὴν Μονὴν παρὰ τοῦ Πρωτοσυγκέλλου Εὐσταθίου Σκάρπα εἷς ἄμβυξ διὰ τὴν ἀπόσταξιν τῶν ἀνθέων”, καθώς η Μονή επί ηγουμένου Γρηγορίου Λαυριώτου(1928-1931) προσπάθησε να εξασφαλίσει μόνιμους πόρους με την παραγωγή αρωμάτων από τριαντάφυλλα και άλλα άνθη (καθώς επίσης και με την ανάπτυξη της σηροτροφίας!). Ο άμβυξ σώζεται ακόμη στις αποθήκες της Βουτσάς με χαραγμένο πάνω του το όνομα του δωρητή.
Επίσης στη βιβλιοθήκη της Μονής υπήρχαν, πριν από την πυρπόλησή της από τους Γερμανούς (22-23 Οκτωβρίου 1943), και στο 1/4 περίπου του συνόλου των βιβλίων, ένδεκα τουλάχιστον τόμοι με σφραγίδα, υπογραφή και ιδιόγραφα αφιερωτικά σημειώματα του Ευσταθίου Σκάρπα, μερικοί μάλιστα τόμοι έφεραν τη σφραγίδα της ΡΕΣ. Ωστόσο ο αριθμός αυτός πρέπει να ήταν πολύ μεγαλύτερος, γιατί σε άλλον παλαιότερο και πληρέστερο αλλά πρόχειρο κατάλογο των βιβλίων της ίδιας Μονής, χωρίς αναφορά των κτητορικών ή αφιερωτικών σημειωμάτων, αναγράφον-ται πολλά βιβλία που πρέπει να συνδέονται με τον Ριζαρείτη Ευστάθιο Σκάρπα. Μεταξύ αυτών σημειώνουμε16 λήμματα με έργα του (Αγίου) Νεκταρίου Κεφαλά.
Σε άλλο έγγραφο (10-10-1928) σημειώνεται ότι τῇ ἐνεργείᾳ τοῦ ἀδελφοῦ τῆς Μονῆς Πρωτοσυγκέλου Ευσταθίου ἀνηγέρθη εἰς Καμπέραγα προσκυνητάριον τῆς Μονῆς Βοτσᾶς.
Η πρόωρη εκδημία αυτού του δραστήριου και εξαιρετικής παιδείας επισκόπου (23-12-1939), σε ηλικία 53 ετών, δεν επέτρεψε δυστυχώς την πραγματοποίηση των σχεδίων του για ενίσχυση και ανάδειξη τόσο της Ι. Μονής Βουτσάς όσο και της γενέτειράς του. Πρόλαβε όμως να συνδράμει και στηρίξει πολλούς που ζούσαν σε κατάσταση μεγάλης ένδειας.
Πριν κλείσω θα υπογραμμίσω την εξαιρετική παιδεία του Ευσταθίου που οφειλόταν και στη φοίτησή του στη Ριζάρειο Σχολή. Οι σημειώσεις και τα κείμενά του αποτελούν όαση μέσα στην έρημο τη ςημιμάθειας ή και απαιδευσίας πολλών μοναχών της Μονής. Πέρα από τα άρθρα που δημοσίευσε σε εφημερίδες και εγκυκλοπαίδειες και τα οποία δεν έχουν ακόμη συγκεντρωθεί, σημαντικό δείγμα αυτής της παιδείας, θεολογικής και κοσμικής, συνιστά η βιβλιοθήκη του, που δωρήθηκε από τους κληρονόμους του στην κοινότητα Γρεβενιτίου.
Η βιβλιοθήκη απαρτίζεται από 2500 περίπου τόμους θεολογικούς, νομικούς, φιλολογικούς, ιστορικούς, μουσικούς και άλλους_ ανάμεσά τους ορισμένες σπάνιες εκδόσεις του IZ΄ και IH΄ αι.)και επτά χφφ (4 μουσικά• έναΝομοκάνονον του Μανουήλ Μαλαξού σε απλή γλώσσα, το Νομικόν του Θεοφίλου Καμπανίας και μία Ερμηνεία εἰς τὰς Καθολικὰς Ἐπιστολὰς τῆς Κ. Δ. κατὰ τὸν Θεοφύλακτον: όλα του ΙΗ΄ αι.).
Αφού ταλαιπωρήθηκε σε ακατάλληλα κτήρια (Κοινοτικό κατάστημα, μια αίθουσα του Δημοτικού Σχολείου που έκλεισε δυστυχώς, ύστερα από 150 περίπου χρόνια λειτουργίας, η βιβλιοθήκη στεγάζεται σήμερα σε κρίσιμη κατάσταση σ᾽ ένα δωμάτιο του Α΄ ορόφου του Πετρίδειου Μορφωτικού Κέντρου Γρεβενιτίου περιμένοντας τη φροντίδα συντήρησης του Δήμου Ζαγορίου.
Θα κλείσω το σύντομο αυτό βιογραφικό σχεδίασμα μ᾽ ένα απόσπασμα από την Ἔμμετρη ἱστορία τοῦ Ζαγορίου του Γ. Β. Σωτήρη, που φαίνεται να αντλεί υλικό και από τον Ι. Λαμπρίδη:
Τὸ μεγαλύτερο χωριὸ εἶναι τὸ Γρεβενίτι
 ... Ὅπου Ἱερομόναχος Σίλβεστρος ὁ Σαΐνης
ὑπῆρξεν ἐφημέριος, ἀνὴρ τῆς σωφροσύνης.
Γέννησεν ἄνδρας ξακουστοὺς καὶ τὸν Σαΐνη Γιάννη,
Ἀπολλωνιάδος Χ<ρι>στόφορον καὶ Βράνον τὸν Βωζάνη.
Ὁ πρῶτος ἦτ᾽ ὁπλαρχηγός, ὁ δεύτερος Δεσπότης,
ὁ τρίτος τῆς Ἑλληνικής Παιδείας θιασώτης.
Ὁ Σκάρπας ὁ Εὐστάθιος, Περιστερᾶς Δεσπότης,
Ἀρχιερεὺς σεβάσμιος, τῶν κληρικῶν λαμπρότης ...
(το κείμενο προέρχεται από την έκδοση [1946] του Λέανδρου Βρανούση, από το Γρεβενίτι, που χρημάτισε επί μία εικοσαετία(1962-1983) διευθυντής του Κέντρου Ἐρεύνης τοῦ Μεσαιωνικοῦ καὶ τοῦ Νέου Ἑλληνισμοῦ της Ἀκαδημίας Ἀθηνῶνκαι διετέλεσε στις αρχές της τελευταίας δεκαετίας του Κ΄ αι. μέλος του Πολυμελούς Συμβουλίου της ΡΕΣ).
Ας είναι αιωνία η μνήμη τους ...
Δ. Κ. Ράιος
Ομότιμος καθηγητής Παν/μίου Ιωαννίνων

 

 

Παραλαβή τιμητικής πλακέτας από τον πρόεδρο του Παραρτήματος Ηπείρου
προς τιμήν του γηαιότερου εν ζωή Ριζαρείτη,
Θεολόγου και δασκάλου Βυζαντινής μουσικής
κ. Θωμά Μπαϊρακτάρη, από το Φλαμπουράρι Ανατολικού Ζαγορίου

 

 

Untitled-11Λόγω αδυναμίας μετακίνησης του τιμώμενου, την τιμητική πλακέτα παρέλαβε ο Πρόεδρος του Παραρτήματος Ηπείρου, Δ. Ράιος, παλαιός μαθητής του κ. Θ. Μπαϊρακτάρη στη Ζωσιμαία Σχολή Ιωαννίνων και μέλος ΤΗΣ χορωδίας ΤΗΣ ΕΗΜ που είχε συγκροτήσει και διηύθυνε πα-λαιότερα ο Ριζαρείτης Θεολόγος.
Η πλακέτα παραδόθηκε στον κ. Θ. Μπαϊρακτάρη στην οικία του (Δεσποτἀτου Ηπείρου 24).Ο τιμηθείς εξέφρασε τη μεγάλη χαρά του και παρεκάλεσε τον κ. Ράϊο να μεταφέρει ΠΡΟΣ τον Πρόεδρο και τα μέλη ΤΗΣ ΕΑΡΕΣ ΤΙΣ θερμές του ευχαριστίες γι᾽ αυτήν την εξαιρετική τιμή που τον συγκίνησε ιδιαίτερα. Προτίθεται μάλιστα να αποστείλει και ο ΙΔΙΟΣ ευχαριστήρια επιστολή προς τον κ. Μαστοράκη και τα μέλη του Δ. Σ. ΤΗΣ ΕΑΡΕΣ που τον τίμησαν.

 

ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ ΣΗΜΕΙΩΜΑ ΜΠΑÏΡΑΚΤΑΡΗ ΘΩΜΑ
Γεννήθηκε στο Φλαμπουράρι Ζαγορίου το 1917. Το 1924 εγκαταστάθηκε στην Αθήνα. Εκεί τελείωσε το Δημοτικό και στη συνέχεια φοίτησε στη Ριζάρειο Σχολή ως υπότροφος. Συγχρόνως με τις πανεπιστημιακές του σπουδές εργαζόταν ως ιεροψάλτης. Υπηρέτησε την πατρίδα κατά τον Ελληνοϊταλικό Πόλεμο αλλά και στην Εθνική Αντίσταση (ΕΟΕΑ – ΕΔΕΣ) ως υπολοχαγός.
Διορίστηκε Καθηγητής Μέσης Εκπαίδευσης το 1946 στην Κέρκυρα κι έπειτα σε διάφορες πόλεις της Ηπείρου. Υπηρέτησε στη Ζωσιμαία Σχολή από το 1953 έως το 1974. Πέρα από τα εκπαιδευτικά του καθήκοντα ασχολήθηκε με πολιτιστικές και κοινωνικές δραστηριότητες, την ψαλτική, ενώ υπήρξε Διευθυντής χορωδίας. Δημοσίευσε άρθρα μουσικοφιλολογικά κι άλλα εθνικού, κοινωνικού και πολιτιστικού περιεχομένου καθώς και μελέτη για την Εθνική Αντίσταση στην Ήπειρο. Το 2006 εξέδωσε το βιβλίο "Το Φλαμπουράρι στο χρόνο και στο χώρο"

 

ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΤΗΣ ΠΛΑΚΕΤΑΣ ΕΝΩΣΙΣ ΑΠΟΦΟΙΤΩΝ ΡΙΖΑΡΕΙΟΥ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΗΣ ΣΧΟΛΗΣ
Ἡ τῆς Ριζαρείου Ἀδελφότης Ἀποφοίτων
Τιμᾶ τόν γηραιότερόν της συνοδίτην.
Επεί προσπλήστου ἐτύγχανε νεαλοῦς
τοῦ διδασκάλου διανοίας
καί τῆς μελπούσης τῶν ὕμνων ὠδῆς,
Καλλύνοντας  αὗται τήν ὁδόν,
παρερίθμουν τό γῆρας!
Φίλτατε Θωμᾶ, Φλαμπουραρίου ἀγλάϊσμα,
θείᾳ Χάριτι, προσαπήλαυε - παντί χρόνῳ -
εὐρωστίας καί ψυχῆς πληρότητος.

 Η Ένωση αποφοίτων της Ριζαρείου
Τιμά τον γηραιότερον  της  συνοδοιπόρον.
Επειδή συνέχεια τον προσέγγιζε
η νεανική σκέψη του δασκάλου
και η ψαλτική ωδή των ύμνων,
αυτές ομόρφαιναν την διαδρομή
και ξεγελούσαν την αρίθμηση των γηρατειών!
Φίλτατε Θωμά, κόσμημα του Φλαμπουραρίου,
Με του Θεού την Χάρη, Απολάμβανε καθ’ όλη την διάρκεια
υγεία και ψυχική πληρότητα.

 

Το Διοικητικό Συμβούλιο  ΕΑΡΕΣ
Μονοδένδρι 31 Ιουλίου 2017

ΓΙΑ ΝΑ ΔΕΙΤΕ ΦΩΤΟ ΑΠΟ ΤΟ ΑΝΤΑΜΩΜΑ ΠΑΤΕΙΣΤΕ ΕΔΩ

 

 

 

Αναζήτηση

Τυχαία εικόνα

P1290068_1.jpg

Πρωτοσέλιδα