Πατριαρχικό συλλείτουργο & Ρασοφορία Ριζαρειτών μαθητών

^Back To Top

logo

eares.gr 7aaaΠατριαρχικό συλλείτουργο τελέστηκε την Κυριακή 9 Νοεμβρίου, ανήμερα της εορτής του Αγίου Νεκταρίου και Διευθυντού της Ριζαρείου Σχολής για 14 έτη, στον Ιερό Ναό της Σχολής μας. Της Πανηγυρικής Θείας Λειτουργίας προεξήρχε ο Μακαριώτατος Πάπας και Πατριάρχης Αλεξανδρείας και Πάσης Αφρικής κ. Θεόδωρος Β'.

Συλλειτούργησαν οι Σεβασμιώτατοι Μητροπολίτες, Βελεστίνου Δαμασκηνός, ως εκπρόσωπος του Αρχιεπισκόπου Αθηνών, ο Σάμου Ευσέβιος (απόφοιτος ΡΕΣ), Ζιμπάμπουε Σεραφείμ, Καρθαγένης Αλέξιος, Γουινέας Γεώργιος, Χαλκίδος Χρυσόστομος (απόφοιτος ΡΕΣ), Καβάσων Εμμανουήλ (απόφοιτος ΡΕΣ), Μέμφιδος Νικόδημος (απόφοιτος ΡΕΣ) και Ηλιουπόλεως Θεόδωρος. Παρέστησαν μετά τις ανειλημένες υποχρεώσεις τους ο Θερμοπυλών Ιωάννης (παλιός μας καθηγητής και ηγούμενος Ι.Μ. Πεντέλης) και ο eares.gr 30Ωλένης Αθανάσιος (απόφοιτος ΡΕΣ). Παραβρέθηκαν τα Μέλη του Πολυμελούς Συμβουλίου της ΡΕΣ με τον Πρόεδρο και Άρχοντα του Πατριαρχείου Αλεξανδρείας κ. Χούλη, πλήθος Αρχόντων του Πατριαρχείου, καθηγητές Πανεπιστημίου, ο Δήμαρχος Χαλανδρίου και ο Πύραρχος Σακκαλής Νικόλαος εκπρόσωπος του Πυροσβεστικού Σώματος. Η Ένωσή μας εκπροσωπήθηκε από τον Πρόεδρο Καβρουλάκη Δημήτριο, τον Γενικό Γραμματέα Γρηγοριάδη Κων/νο, τον Ταμία Μαστοράκη Κων/νο, και τα μέλη, Γκατζέ Λάζαρο, Κατσινούλα Κων/νο και Σωτηρόπουλο Δημήτριο. Επίσης παραβρέθηκαν πολλοί απόφοιτοι της Σχολής μας παλαιότεροι και νεώτεροι. Το πρωί υποδεχθήκαμε τον Πατριάρχη με την μουσική μπάντα του Πυροσβεστικού Σώματος να παιανίζει στην είσοδο της Σχολής, μαζί με τα μέλη του Πολυμελούς Συμβουλίου της ΡΕΣ, τον Δντή της Σχολής κ. Μίχα Δημήτριο και τους Άρχοντες του Πατριαρχείου και στη συνέχεια μεταβήκαμε στον Ιερό Ναό, όπου πλήθος κόσμου και οι κληρικοί με τους Μητροπολίτες και την χορωδία των μαθητών υπό την καθοδήγηση του κ. Ζήσιμου περίμεναν τον άξιο Ποιμενάρχη. Κατά την διάρκεια της Θείας Λειτουργίας, ο Πατριάρχης τέλεσε την ακολουθία της Ρασοφορίας των Ριζαρειτών μαθητών. Πριν τη λήξη τελέστηκε και το μνημόσυνο των αοιδίμων κτητόρων της Σχολής Μάνθου και Γεωργίου, και έγινε ανταλλαγή προσφωνήσεων και δώρων από τον Πρόεδρου του Πολυμελούς Συμβουλίου της ΡΕΣ προς τον Πατριάρχη και τα αντίστοιχα. Επίσης ο Πατριάρχης αφιέρωσε το εγκόλπιο το οποίο φορούσε κατά τη θητεία του στην Οδησσό στην εικόνα του Αγίου Νεκταρίου (είχε ανακαινήσει και έμενε για 4 χρόνια στο σπίτι του Ριζάρη). Στη συνέχεια προσφέρθηκε καφές, αναψυκτικό και κεράσματα στο Γραφείου του Πολυμελούς Συμβουλίου. eares.gr 35eares.gr 31Ακολούθησε ξενάγηση στη βιβλιοθήκη της Σχολής. Ευχάριστη έκπληξη περίμενε τον Πατριάρχη πριν την είσοδο στην τραπεζαρία. Υπήρχε ένα ταμπλό με εικόνες της εποχής που φοιτούσε στη Σχολή 1973-74 (φροντιστηριακός) και η αίτησή του για εισαγωγή στη Σχολή, καθώς  και η χειρόγραφηαναγγελία φοίτησής του από τον Σχολάρχη π. Κων/νο Φούσκα. Το διάστημα που φοιτούσε τότε είμασταν μαθητές όλα τα μέλη του Δ.Σ της ΕΑΡΕΣ, όπως και ο Σεβασμιώτατος Χαλκίδος, ο Ωλένης, ο Καβάσων και ως καθηγητής ο Θερμοπυλών. Κατά την διάρκεια του γεύματος η ΕΑΡΕΣ τίμησε τον Πατριάρχη με πάπυρο ο οποίος περιείχε τον ύμνο των Ριζαρειτών και αφιέρωμα για την ημέρα αυτή (40 χρόνια ιεροσύνης του, 10 χρόνια Πατριαρχείας και 170 χρόνια ΡΕΣ). Ο Πατριάρχης ανταπέδωσε με μία εικόνα του Αγίου Μάρκου. 


Ο λόγος του Πατριάρχη
Γεμάτος συγκίνηση ήταν ο λόγος του Πατριάρχη κατά τη διάρκεια της Θείας Λειτουργίας, ο οποίος
τόνισε:
“Η εμπειρία σαράντα χρόνων ιεροσύνης μου δείχνει πως βοηθός πολύτιμος σε αυτό το ταξίδι διακονίας του Θεού και του ανθρώπου δεν υπήρξαν οι αφηρημένοι στοχασμοί που φωλιάζουν στα βιβλία, αλλά η πίστη και η προσήλωση στο ήθος ανθρώπων ζωντανών και περασμένων: στο έργο τους, στο λόγο τους, στην άσβεστη φλόγα της καρδιάς τους, στη σεμνή καρτερία της ψυχής τους.
Αυτό το ήθος μου έδωσε τη σιγουριά πως δεν είμαι μόνος, ακόμα και όταν βρέθηκα σε δρόμους ανεξερεύνητους. Μου έδωσε τη δύναμη να κρατηθώ στις ρίζες μου, ακόμα και όταν οι άνεμοι της ζωής φυσούσαν αντίθετοι. Σαν μια πυξίδα κρυμμένη, μου έδωσε προσανατολισμό, ακόμα και όταν το επόμενο βήμα φάνταζε απροσδιόριστο. Αυτό το ήθος, αυτή η φυσική ουσία που μας έδωσε ο Θεός, ξεκούρασε τον κόπο, γονιμοποίησε τη σκέψη και έκανε την έρημο να ανθίσει.
Στο ήθος αυτών των ανθρώπων οφειλετικά ευγνώμων, σήμερα, σαράντα χρόνια μετά, έρχομαι προσκυνητής για να αποτίσω φόρο τιμής και μνήμης. Επιστρέφω στην αφετηρία της ιερατικής μου πορείας, στη Ριζάρειο Εκκλησιαστική Σχολή, για να τιμήσω τη μεγαλοψυχία, τη γενναιοδωρία και τον ανθρωπισμό των Μεγάλων Ευεργετών Μάνθου και Γεωργίου Ριζάρη. Τα αδέλφια από την Ήπειρο ξενιτεύτηκαν, ξεκίνησαν από μηδενική βάση, αλλά πέτυχαν να ακολουθήσουν επιτυχημένες οικονομικές και κοινωνικές διαδρομές.
Ωστόσο δεν λησμόνησαν την πατρίδα. Στήριξαν ενεργώς την Φιλική Εταιρεία και τον αγώνα της Ελληνικής Επαναστάσεως. Δαπάνησαν το περίσσευμα των κόπων τους για να δημιουργήσουν στο νεοσύστατο Ελληνικό Κράτος εστία καταρτίσεως στα ιερά γράμματα, εκπαιδευτήριο εκκλησιαστικό, το σημαντικότερο μετά τη Θεολογική Σχολή Αθηνών. Ανέδειξαν τον ευεργετισμό σε φορέα ιδεολογικού, θεσμικού και κοινωνικού μετασχηματισμού, αναλαμβάνοντας έργο ευποιίας που έμπρακτα εκδηλώνει τη φιλαλληλία προς τον συμπατριώτη.
Επιστρέφω στη Ριζάρειο, σαράντα χρόνια μετά, για να τιμήσω τον Άγιο που, ως Διευθυντής, ενέπνευσε τους μαθητές με την ταπείνωσή του και τους οδήγησε στη χάρη του Θεού, τον Άγιο Νεκτάριο. Δίδαξε με το παράδειγμα της ζωής του πως οφείλεις να αγαπάς, να υπηρετείς και να νοιάζεσαι πραγματικά για τον άνθρωπο που διοικείς. Ο ταπεινός αρχιερέας έγινε το παράδειγμα των ευλαβών ιερέων, αλλά και τόσων άλλων ανθρώπων τα χρόνια που ήρθαν.
Με αγάπη Χριστού, με πατρική στοργή, με πολλή φρόνηση, με ενδιαφέρον ανύστακτο και με προσευχή διαρκή εξύψωσε το κύρος της Ριζαρείου και την έκανε ακτινοβόλο πνευματικό ίδρυμα. Πάντα τηρώ στο φυλακτήριο της καρδιάς μου τα λόγια του: «Έγνωτε ότι οι ιερείς εισίν οι του Χριστού στρατιώται, οι το έργον της σωτηρίας απεργαζόμενοι … μη απηυδήσητε εν τω έργω της υπομονής και της θλίψεως, ίνα μη στερηθήτε της τιμής της κληρωθείσης υμίν».
Επιστρέφω στη Ριζάρειο, σαράντα χρόνια μετά, για να τιμήσω τους δασκάλους μου που με βοήθησαν να πλάσω προσωπικότητα αυθύπαρκτη, ανεξάρτητη και ολοκληρωμένη, ικανή να ανταπεξέλθει στις απαιτήσεις της εν Χριστώ ζωής. Αφύπνισαν και αξιοποίησαν τις πνευματικές μου δυνάμεις. Μόρφωσαν στάσεις και αξίες και ύψωσαν προσωπικά βάθρα στήριξης, θεμελιωμένα στην ευθύνη και στην ευσυνειδησία.
Επιστρέφω τέλος στη Ριζάρειο, σαράντα χρόνια μετά, για να τιμήσω τους συμμαθητές μου, τους αδελφούς μου στη γνωριμία με την αειθαλή παράδοση της Ορθοδοξίας, τους συνοδοιπόρους μου στη βιωματική εγκόλπωση των αληθών χαρίτων της πίστεως, τους συμμαχητές μου στον αγώνα για την εν Πνεύματι Αγίω οντολογική μας πλήρωση.
Όταν αποφοίτησα από τη Ριζάρειο, πήρα μαζί μου δύο νοερές αποσκευές. Η πρώτη ήταν η ευχή που διατυπώνει ο Απόστολος των Εθνών στο σημερινό αποστολικό ανάγνωσμα: «Εμοί δε μη γένοιτο καυχάσθαι ει μη εν τω σταυρώ του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού» (Γαλ. 6,14). Η δεύτερη ήταν η παρότρυνση του Κυρίου μας, όπως αυτή αποθησαυρίστηκε στη σημερινή ευαγγελική περικοπή: «μὴ φοβοῦ• μόνον πίστευε» (Λουκ. 8,50).
Σήμερα, σαράντα χρόνια μετά, το μόνο αντίδωρο ευγνωμοσύνης που έχω να προσφέρω είναι σαράντα χρόνια διακονίας του Θεού και του ανθρώπου και από αυτά τριάντα χρόνια προσφοράς στον αφρικανό αδελφό. Χρόνια που αντανακλούν αυτό που διδάχθηκα στη Ριζάρειο: την αλήθεια ότι ο τόπος συναντήσεώς μας με τον Χριστό δεν είναι άλλος από το πρόσωπο του αδελφού, του αδικημένου και του ξένου, που μας χρειάζεται.
Κινητήριος μοχλός κάθε προσπάθειάς μου η ανθρωπιά. Η ανθρωπιά που δεν γνωρίζει στενόψυχους υπολογισμούς, αψηφά τα πάντα, είναι εφευρετική, πολυμήχανη, ριψοκίνδυνη, αποφασιστική. Η ανθρωπιά που ενέχει την ανιδιοτέλεια, τη θυσία, τη διαρκή ταύτιση με τον άλλο, ως κατ΄ εἰκόνα Θεού ύπαρξη. Η ανθρωπιά που βαδίζει υπομονετικά τον ανηφορικό δρόμο της δυναμικής μεταχάλκευσης του κατ΄ εἰκόνα σε καθ΄ ὁμοίωσιν Θεού.
Αυτή την διακονία ανθρωπιάς έχω μόνο να καταθέσω ενώπιόν σας και μια μόνο ταπεινή ελπίδα εκ Θεού αναγνωρίσεως να εκφράσω: «Ετήρησας μου τον λόγον και ουκ ηρνήσω το όνομά μου» (Αποκ. 3,8). Αμήν!».

 Προσφώνηση από τον Πρόεδρο της ΕΑΡΕΣ κ. Δημήτριο Καβρουλάκη

 Μακαριότατε Πάπα και Πατριάρχη της Μεγάλης πόλεως Αλεξανδρείας, Λιβύης, Πενταπόλεως, Αιθιοπίας, πάσης γης Αιγύπτου και πάσης Αφρικής, Πατέρα Πατέρων, Ποιμένα Ποιμένων, Αρχιερέα Αρχιερέων, τρίτε και δέκατε των Αποστόλων και Κριτά της Οικουμένης κ. Θεόδωρε Β΄, 

Εκπρόσωπε του Αρχιεπισκόπου Αθηνών, Σεβασμιότατε Μητροπολίτη Βελεστίνου κ.κ. Δαμασκηνέ,
Σεβασμιώτατοι,
Θεοφιλέστατοι,
Σεβαστοί πατέρες,
Ελλογιμώτατοι Άρχοντες οφφικιάλοι της των Αλεξανδρέων Εκκλησίας,
Κύριε πρόεδρε και κύριοι σύμβουλοι του πολυμελούς συμβουλίου της ΡΕΣ,
Σεβαστοί καθηγητές,
Αγαπητοί μαθητές και μαθήτριες

Αποτελεί ιδιαίτατη τιμή για την Ένωση Αποφοίτων Ριζαρείου Εκκλησιαστικής Σχολής να είναι παρούσα ενώπιόν σας και να σας προσφωνούμε με τον ανώτατο τίτλο τιμής της Εκκλησίας. Είστε λαμπρό μέλος της ΕΑΡΕΣ και συνεχίζετε την ένδοξη ιστορία των Ριζαρειτών, οι οποίοι κοσμούν την Εκκλησία και την παράδοση του έθνους των Ελλήνων στην οικουμένη.
Γνωρίζουμε το δύσκολο και σημαντικό έργο σας στην Αφρική και μάλιστα στις παρούσες συνθήκες. Τα προβλήματα γίνονται άλυτα με την αδιαφορία των ισχυρών της γης. Ο θρόνος της Αλεξανδρείας τιμάται με την προσωπικότητά σας και το υψηλό εκκλησιαστικό ήθος που πρεσβεύετε.
Είμαστε βέβαιοι ότι καταθέτετε τα μέγιστα στον ευλογημένο από τον θεό τόπο της πατριαρχείας σας και ξεχασμένο από τους ανθρώπους. Έχουμε εδραία την πεποίθηση ότι θα συνεχίσετε να προσφέρετε τα πάντα προς όφελος και προκοπή του ποιμνίου σας. Ως γνήσιος ριζαρείτης κομματιάζετε την ψυχή σας, κατά τον πατέρα της Εκκλησίας, για να τον μοιράσετε στους πάσχοντες ανθρώπους. Επιβεβαιώνετε το ήθος των ριζαρειτών και αναδεικνύετε την άπειρη αγάπη σας προς τους συνανθρώπους μας αδιακρίτως και αμερίστως.
Το πρόγραμμά σας γνωρίζουμε ότι είναι βαρύ και πυκνό. Δεν μας δόθηκε η ευκαιρία η διακαής επιθυμία μας να σας τιμήσουμε με τον τρόπο που οι ριζαρείτες γνωρίζουν να τιμούν τους ομογάλακτους τους. Η Ριζάρειος Εκκλησιαστική Σχολή είναι ένα πνευματικό ίδρυμα με εκκλησιαστικό προσανατολισμό, ανάπτυξη ιερατικών κλίσεων στους μαθητές της, σε βαθιά ανάλυση αυτοί οι μαθητές της είναι η ιστορία της. Εσείς είστε η ζώσα ιστορία της στην Εκκλησία της Αφρικής, όπως ήσασταν ο εξαιρετικός ιεροσπουδαστής.papyros
Με αυτές τις σκέψεις, σας προσφέρουμε πάπυρο με τον ύμνο των Ριζαρειτών, λίθωμα από τα νεανικά μας χρόνια και ευχόμαστε όπως Κύριος ο Θεός ευοδώσει το έργο σας. Ζητάμε την ευλογία σας, αλλά και τη μνήμη όλων των ριζαρειτών την ώρα της προσευχής σας στο θυσιαστήριο.
Εις πολλά έτη Δέσποτα.

ΝΕΑΝΙΖΕΙ ΑΕΙ Η ΤΡΟΦΟΣ ΡΙΖΑΡΕΙΟΥ,

ΚΑΡΠΟΥΣ ΘΕΡΙΖΕΙ ΚΑΤ΄ ΕΤΟΣ ΤΟΥΣ ΩΡΙΜΟΥΣ,
ΚΗΡΥΚΑΣ ΘΕΟΥ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ ΜΕΓΑΛΕΙΟΥ.
ΕΚΑΤΟΝ ΚΑΙ ΕΒΔΟΜΗΚΟΝΤΑ ΕΤΗ ΑΕΙ ΣΦΡΙΓΩΣΑ.
ΚΑΡΠΟΣ ΑΓΛΑΟΣ ΚΑΙ Ο ΑΡΧΙΘΥΤΗΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΙΑΣ
ΤΕΣΣΑΡΑΚΟΝΤΑ ΕΝΙΑΥΤΟΥΣ ΜΕΤΡΑ ΙΕΡΩΣΥΝΗΣ
ΚΑΙ ΕΤΗ ΔΕΚΑ ΣΟΦΗΣ ΠΑΤΡΙΑΡΧΙΑΣ
Ο ΣΕΠΤΟΣ ΚΑΙ ΟΛΒΙΟΣ ΟΜΟΓΑΛΑΚΤΟΣ
ΘΕΟΔΩΡΟΣ ο Β΄

 Θεοδώρου Β΄ Πάπα και Πατριάρχη της Μεγάλης πόλεως Αλεξανδρείας, Λιβύης, Πενταπόλεως, Αιθιοπίας, πάσης γης Αιγύπτου και πάσης Αφρικής, Πατέρα Πατέρων, Ποιμένα Ποιμένων, Αρχιερέα Αρχιερέων, τρίτου και δεκάτου των Αποστόλων και Κριτή της Οικουμένης, πολλά τα έτη.

 

Βιογραφικό σημείωμα
Ο Πάπας και Πατριάρχης Αλεξανδρείας και πάσης Αφρικής Θεόδωρος Β΄ γεννήθηκε στην Κρήτη το 1954, όπου και ολοκλήρωσε τις εγκύκλιες σπουδές του.
Είναι απόφοιτος της Ριζαρείου Εκκλησιαστικής Σχολής και πτυχιούχος της Θεολογικής Σχολής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Επίσης σπούδασε στην Οδησσό της Ρωσίας Ιστορία Τέχνης, Λογοτεχνία και Φιλοσοφία. Εκάρη μοναχός στην Ιερά Μονή Κοιμήσεως Θεοτόκου Αγκαράθου.
Xειροτονήθηκε Διάκονος το 1975 και Πρεσβύτερος - Αρχιμανδρίτης το έτος 23 Απριλίου 1978 υπό του Μητροπολίτου Λάμπης και Σφακίων Θεοδώρου. Τα έτη 1975 - 1985 υπηρέτησε ως Αρχιδιάκονος και Πρωτοσύγκελλος της Ιεράς Μητροπόλεως Λάμπης και Σφακίων.
Τα έτη 1985 - 1990 υπηρέτησε ως Πατριαρχικός Έξαρχος στη Ρωσία με έδρα την Οδησσό επί Πατριαρχών Νικολάου ΣΤ΄ και Παρθενίου Γ΄, όπου συνέστησε το Ίδρυμα Ελληνικού Πολιτισμού και το Μουσείο Φιλικής Εταιρείας.
17 Ιουνίου 1990 χειροτονήθηκε Επίσκοπος υπό τον τίτλο της πάλαι ποτε διαλαμψάσης Επισκοπής Κυρήνης και διορίστηκε Εκπρόσωπος καί Διευθυντής του Γραφείου της Α.Θ. Μακαριότητος του Πάπα καί Πατριάρχου Αλεξανδρείας Παρθενίου Γ΄ στην Αθήνα 1990 - 1997.
Το 1997 διορίστηκε Πατριαρχικός Επίτροπος Αλεξανδρείας από τον Πατριάρχη Ἀλεξανδρείας Πέτρο Ζ΄. Μετά 10 μήνες εξελέγη Μητροπολίτης της Ιεράς Μητροπόλεως Καμερούν. Το 16 Σεπτεμβρίου 2002 κατεστάθη στην Ιερά Μητρόπολη Ζιμπάμπουε.
Στις 9 Οκτωβρίου 2004 εξελέγη υπό της Ιεραρχίας του Αλεξανδρινού Θρόνου παμψηφεί ως ο 115ος Πάπας και Πατριάρχης Αλεξανδρείας και πάσης Αφρικής.
Είναι ο έβδομος κρητικής καταγωγής Πατριάρχης Αλεξανδρείας μετά τους Σίλβεστρο, Μελέτιο Πηγά, Κύριλλο Λούκαρη, Γεράσιμο Παλλαδά, Γεράσιμο Σπαρταλιώτη και Μελέτιο Μεταξάκη. Η Ενθρόνιση έγινε στον Ιερό Καθεδρικό Ναό Ευαγγελισμού της Θεοτόκου Αλεξανδρείας, παρουσία Προκαθημένων και Αντιπροσωπειών όλων των Εκκλησιών και Πολιτικών Αρχών Ελλάδος, Κύπρου και Αιγύπτου την 24η Οκτωβρίου 2004.

 

Για μεγαλύτερες και περισσότερες φωτο από τις εκδηλώσεις πατήστε ΕΔΩ

 

 

 

Αναζήτηση

Πρωτοσέλιδα